363 Specerijen. 



2°. Het natte kalken. Hierbij worden de noten in een dikke 

 brij van versch gebluschte kalk gebracht, er eenigen tijd ingelaten en 

 na er uitgeschept te zijn op bamboehorden gelegd om uit te lekken, 

 waarna ze op niet te groote hoopen komen te liggen om te drogen. 



3°. Het natte kalken en zweeten. De noten worden op dezelfde 

 wijze als bij 2° in dikke kalkbrij gedompeld, maar daarna niet te 

 drogen gelegd, maar in groote en diepe gesloten bakken gebracht 

 om er een 6-tal weken te zweeten. Waarom dit eigenlijk gedaan wordt 

 schijnt niet bekend te zijn. 



Thans is alleen de onder 2° genoemde wijze van kalken in gebruik. 



Het eigenlijke doel van het kalken is om de noten te beschutten 

 tegen den aanval van de notenboorkevertjes die er anders groote 

 verwoesting-en onder zouden aanrichten. De beschermende werking- 

 van de kalk bleek door de proeven van Tschirch te berusten niet op 

 vergiftige, maar op mechanische oorzaken, daar de kalk aan de haartjes 

 van het lichaam vastkleeft, alle openingen verstopt en zoo zelfs de 

 kevertjes doet sterven. 



Van uit Penang worden de noten ongekalkt verzonden, volgens 

 Ridley moeten zij toch in Londen gekalkt worden, wanneer zij van 

 daaruit geëxporteerd zullen worden, zoo zeer hecht de markt er aan. 



Op Banda ondergaat een deel der noten soms nog een laatste 

 bewerking, als men er notenzeep van wil maken. Eigenlijk is dit 

 product geen zeep maar een vet, dat uiterlijk eenige gelijkenis toont 

 met witte zeep, behalve dat het ongelijkmatig geel gekleurd is. 



De bereiding geschiedt op uiterst primitieve wijze. De aange- 

 stoken en gebroken noten in een rijstblok tot zeer kleine stukken, 

 maar niet tot poeder gestampt, daarna in een bamboemand gedaan 

 en boven kokend water uitgestoomd. 



Dit uitstoomen geschiedt in een grooten kookketel, half met 

 water gevuld op vuur gezet; de mand met noten wordt op zoodanige 

 wijze in den ketel geplaatst, dat hij 5 a 10 c.M. boven het water 

 hangt. De bovenbinnenrand van den ketel wordt met een natgemaakten 

 doek omlegd om te voorkomen, dat de mand, in onmiddellijke aan- 

 raking met het heete ijzer komende, zou verbranden, en ook om den 

 stoom te beletten tusschen mand en ketel te ontsnappen en dien alzoo 

 te noodzaken door de notenbrij heen te gaan. 



Wanneer de brij goed begint uit te zweeten, of anders gezegd 



