376 



planten wat hooger liggen dan het omliggende terrein, omdat zij altijd 

 nog wat nazakt. De planten mogen evenmin in een kuil als op heuveltje 

 staan. Vooral aan het te diep planten zijn veel nadeden verbonden. 

 Als het in den eersten tijd na de uitplanting niet voldoende regent, 

 moet zwaar begoten worden. 



Lichte schaduw schijnt voor den nagelboom gewenscht te zijn; 

 in de Straits staan dikwijls eenige exemplaren Fagraea fragrans Rxb., 

 tembesoe, in de tuinen, de boomen staan daar goed onder. Op de 

 Molukken plant men ze gemengd met klappers en andere vruchtboomen; 

 de schaduw is daar dikwijls te zwaar. In Penang, waar zij in de volle 

 zon staan, worden de boompjes zelden hooger als 12 a 15 voet; terwijl 

 zij in de Molukken minstens 20 meestal wel 40 voet hoog opgroeien, 

 daar wordt om het oogsten gemakkelijker te maken wel aangeraden 

 de boomen te toppen. Het is beter door niet te veel schaduw te geven, 

 de boomen niet te dwingen ijl en hoog op te schieten. 



Voor de meeste gronden is bemesting noodig, waaraan nog 

 weinig wordt gedaan ; in Zanzibar bestaat de eenige bemesting uit de 

 afgevallen bladeren, die verzameld en om den boom gebracht worden. 

 In de Straits bemest men soms met koemest of met afval van visch, 

 ook eene grondbedekking met afgeslagen onkruid heeft daar goede 

 gevolgen. 



De verdere zorg voor den aanplant bestaat in het schoonhouden 

 van onkruid, het wegsnijden van parasitisch groeiende planten op de 

 takken en het dooden van de boorders. 



Ziekten. 



De schadelijkste ziekte in de kruidnagelboomen is een parasitisch 

 groeiende wier; door dr. Karsten beschreven in de Annales du yardin 

 Botcuiique de Buitaizorg, vol. X, pag. 24, onder den naam van 

 Cephaleurus mycoidea Karst. 



Met het bloote oog ziet men zoowel aan den boven- als aan 

 den onderkant der bladeren een roode vlek als korst. Deze vlek is 

 rond of ovaal, in het begin klein, breidt zij zich allengs uit, op den 

 duur wordt zij hard, neemt in het midden een zwarte tint aan, eindelijk 

 sterft het weefsel in het midden, wordt grauw met een zwarten rand, 

 die eindigt in rood. Dergelijke vlekken komen over het geheele blad 

 voor en vernielen het, ook de knop in cle oksel van het blad wordt 



