Specerijen. 



IV. 



VANIELJE. 



Er zijn eenige soorten van het geslacht Vanilla, waarvan de 

 vruchten als vanielje verkocht worden. De voornaamste en die, welke 

 de geurigste vruchten voortbrengt is Vanilla planifolia Andr., zij groeit 

 in het wild in het Zuidoosten van Mexico en wordt thans in de 

 meeste tropische landen gekweekt. 



Vanilla pompona Schif.de levert de Guadeloupe-vanielje en de 

 nauw daaraan verwante Vanilla Gardneri Rolff, de Bahia of Brazili- 

 aansche vanielje. 



In Bahia en Trinidad zijn pogingen in het werk gesteld om 

 Vanilla phacantha Rchb. f. in cultuur te brengen ; de vruchten waren 

 niet geurig genoeg, zoodat de proef mislukte. 



Rolff maakte eene studie van het geslacht Vanilla, hij beschreef 

 50 soorten, die echter voor het meerendeel geen economische beteekenis 

 hebben. Ook op Java komen een paar soorten voor, namelijk Vanilla 

 albida l!i.., waarvan de bladeren wel op die van Vanilla planifolia 

 gelijken, en Vanilla aphylla Bl., de zoogenaamde bladlooze vanielje. 



Vanilla planifolia wordt thans min of meer in het groot gekweekt 

 in Mexico, de Seychellen, Réunion, Mauritius, Ceylon, Java, Tahiti, 

 Fidsji-eilanden en in Wcst-Indië. 



Volgens Morren werd reeds in 15 10 de vanielje met indigo, 

 cochenielje en cacao in Europa geïmporteerd. 



Bij de komst van de Spanjaarden in Amerika vonden zij bij de 

 Azteken de vanielje in gebruik voor de toebereiding van cacao, welk 

 gebruik zij spoedig overnamen. De naam vanilla of banilla is afkomstig 

 uit het Spaansch, hij is een verkleinwoord voor vaina — scheede. 



Clusius, professor in Leiden, ontving vanieljevruchten in 1605 

 van Hugo Morgan, apotheker van Elisauf.th, koningin van Engeland. 



