383 



Specerijen. 



steunboomen naar beneden, waar zij in gewone wortels veranderen, in 

 den bodem dringen en in de voeding der plant helpen voorzien. De 



wortels in den grond 

 worden zelden langer 

 dan één nieter, zij 

 hebben de dikte van 

 een penneschacht, met 

 korte vertakte haar- 

 wortels. 



Destengels, die de 

 dikte van een vinger 

 hebben, zijn gewoon- 

 lijk niet vertakt, vooral 

 als zij zich in rechte 

 lijn. bijvoorbeeld door 

 het groeien langs een 

 boom, kunnen ver- 

 lengen; moeten zij 

 zich kronkelen, dan 

 vertakken zij zich eer- 

 der, ook door snoeien 

 doen zij het. De gele- 

 dingen zijn een wéinig- 

 opgezwollen, de daar 

 tusschen gelegen 



stengeldeelen zijn dan eens langer dan eens korter, de gemiddelde 

 lengte is 0.15 Meter. De stengels bevatten een kleverig bijtend vocht, 

 dat in aanraking met de huid blaartrekkend werkt, dit sap bevat zoo- 

 genaamde raphiden, 'naalden van oxaalzure kalk. 



De bladeren zijn afwisselend aan den stengel geplaatst, zij zijn 

 enkelvoudig, plat, ovaal, gepunt, leerachtig met evenwijdig loopende 

 nerven, 15 a 20 c.M. lang en 6 a S c.M. breed. Zij ontstaan aan alle 

 knoopen en hebben een korten gegleufden bladsteel. 



De bloemen ontspringen aan het bovenste deel van den stengel 

 uit de oksels der bladeren, de bloeiwijze is een tros of eigenlijk een 

 aar, omdat de bloemen nagenoeg ongesteeld zijn, en een gedeelte 

 van hetgeen men voor den bloemsteel aanziet, uit het vruchtbeginsel 



Fig. 124. Vanieljetak met knop en bloem. 



