404 



Ofschoon er een geregelde handel tusschen China en Ceylon 

 bestond, wordt de kaneel in de oude Chineesche annalen niet vermeld. 

 Het eerst komt zij in het Oosten ter sprake in de Singkaleesche boeken 

 van [275 na Chr., toen Kaswini, een Arabisch schrijver er gewag 

 van maakte. Iets later schreef de monnik Joan de Montecorvïno, 

 dat er in Ceylon en Malabar een groote voorraad van was. Ibn Batuta, 

 een Mahomedaansch reiziger in 1340, en Nicolo Conti een eeuw later, 

 noemen en beschrijven de kaneel als een product van Ceylon. 



Tot het einde der 15de eeuw werd de kaneel evenals de andere 

 Oostersche specerijen over Egypte naar Europa gebracht. De Venetianen 

 handhaafden den alleenhandel tot 1498. Later maakten de Portugeezen 

 zich van den kaneelhandel meester, die hun weldra door de Neder- 

 landers met succes werd betwist. 



De kaneel kwam uitsluitend uit de bosschen van Ceylon, waar 

 de boom in het wild groeide, doch daar men voor uitroeiing van deze 

 plant vreesde, liet de O. I. Compagnie geregelde kaneelaanplantingen 

 bij Colombo aanleggen. 



Op Java is de kaneelkultuur ingevoerd onder het bestuur van 

 du Bus de Gisionies omstreeks 1828. 



In 1839 waren krachtens het Cultuurstelsel 7000 huisgezinnen in 

 10 gewesten met de cultuur gemoeid, het was in Bantam, Krawang, 

 Cheribon, Rembang, Besoeki, Patjitan, Kediri, Bagelen, Banjoemas 

 en Madioen. 



Op ruim 1000 bouws stonden 600,000 schilbare boomen, 1,770,000 

 jonge planten in de tuinen en 1,406,000 plantjes op de kweekbeddingen. 

 Van de schilbare boomen werd 54,000 Ï6 product verkregen. Voor 

 het volgende jaar rekende men op een productie van 70,000 ffi. 



Het was geen voordeelige cultuur voor den Inlander. In Cheribon, 

 waar de toestanden het gunstigst waren verdiende een gezin ƒ24.06 

 'sjaars, in Bantam slechts f 0.70. 



De behandeling van het product was over het algemeen vrij 

 goed, het geschiedde in 44 etablissementen, loodsen voor het schillen, 

 schrapen, drogen, sorteeren, verpakken enz. Toen bovengenoemde 

 aanplantingen reeds bestonden, kwam men tot de ontdekking, dat er 

 veel minderwaardige boomen onder waren, die weggekapt en ver- 

 vangen moesten worden. 



Van de onkunde en zorgeloosheid van de ambtenaren droegen 



