422 



Sumatra. De eerste beschrijving is van Jean de Montecorvino envan 



den reiziger Nicolas Conti, 1292. 



In de middeneeuwen was de in suiker geconserveerde of groene 

 gember in Europa reeds bekend. 



Daar de wortelstokken gemakkelijk levend op grooten afstand 

 overgebracht kunnen worden, werden zij spoedig in Amerika ingevoerd. 

 In Mexico bracht Francisco de Mendoza de plant, zij groeide daar 

 zoo voorspoedig, dat zij binnen korten tijd in verschillende tropische 

 streken van de nieuwe wereld werd ingevoerd. In 1585 exporteerde 

 San Domingo reeds gember, uit Jamaica werden reeds in 1547, 22.053 

 centenaars naar Spanje verzonden en na dien tijd is laatstgenoemd 

 eiland een der grootste producenten gebleven. 



Cultuur. 



Men heeft lang beweerd, dat in de tropische landen met een goed 

 afgescheiden drogen tijd de beste gember geteeld werd, en ofschoon 

 streken zooals Malakka, waar zulks niet het geval is, ook een uitstekend 

 product voortbrengen, is er toch een grond van waarheid in. 



Behalve in te zware klei en in bijna zuiver zand kan de gember 

 in bijna iedere soort grond groeien. Het beste slaagt de cultuur echter 

 op pas ontgonnen boschgrond. 



Op lava wordt geen gember voor uitvoer, wel voor inheemsen 

 gebruik geteeld en op de pasars verkocht. De Inlander benut den 

 wortelstok, na geschild en in stukken of schijfjes gesneden te zijn, om 

 zijn sajoers te kruiden. In gemalen toestand of fijn geraspt wendt hij 

 dien aan als smeersel tegen gezwellen of spierrhumatisme, ook wel 

 tegen hoofdpijnen. Hij confijt den wortelstok niet, noch maakt hij er 

 zuur van, zooals door de Chineezen gedaan wordt. Hij maakt er wel, 

 met andere kruiden vermengd, een verwarmenden drank van, de z.g. 

 bandrag, die in de bovenlanden zeer gezocht en behalve als lekkernij 

 ook teg-en maag;- en buikaandoeningen gebruikt wordt. 



De gember verlangt in de eerste groeiperiode veel vocht en ook 

 een vochtige lucht; terwijl tijdens het rijpen van de wortelstokken 

 droogte gunstiger werkt. 



Men plant de gember door den worstelstok in stukken te snijden 

 met minstens één oog, meer is echter beter. 



