453 Aetherische oliën. 



sawah kun ik in twee snitten binnen 4 maanden 4 liter olie winnen. 

 Men doet goed, het gras na drie jaar te rooien en opnieuw te planten. 



Van tijd tot tijd vertoont zich bij deze grassoort een tot nu 

 toe nog niet opgehelderde ziekte, waardoor de pollen afsterven. 



In tegenstelling met lemongrass-olie van andere herkomst afkomstig' 

 van C. flexiwsus Stap f, lost de Javademongrass-olie in 2 deelen 70% 

 alkohol niet geheel op, waardoor haar waarde geringer is. 



Voor Java van minder belang is het gras, dat de Palma rosa-olie 

 levert. (Cy»ibopogon j\Iarti)ii Stapf). 



Ook van deze olie is het geraniol een voornaam bestanddeel. 

 Haar reuk, die aangenaam is, herinnert aan rozengeur. 



V e t i v e r-o lic. (Andropogon muricatus R e x = V e ti v er ia 

 zizanioides Stapf) Akar wangi. Dit gras bevat in zijne zeer 

 smalle bladeren geen aetherische olie, daarentegen wel in de wortels. Op 

 Java komt een variëteit voor, die nimmer bloeit. Uit Britsch-Indië is 

 in 1892 een andere ingevoerd, die rijkelijk zaad geeft. De cultuur is 

 even gemakkelijk als die der boven besproken grassen, het eenvoudigst 

 vermenigvuldigt men de plant door scheuren. De wortels zijn zeer 

 welriekend en worden wel gebruikt om er waaiers en mandjes van te 

 vlechten. Ze worden ook naar Europa uitgevoerd om er de olie uit 

 te bereiden. Zij geven in drogen toestand, bij destillatie met water, 0,4 

 tot 0,9 % van een olie, die een donkerblonde tot donkerbruine kleur 

 bezit, dik vloeibaar en moeilijk vluchtig is en een sterken geur verspreidt. 



Patchouli-olie. (Pogostemon Patchouli Pellet.) Dilem. 



Van deze Labiaat worden op Java een tweetal variëteiten (?) ge- 

 cultiveerd en wel de zoogenaamde Singapore- en de Java-Patchouli. In 

 uiterlijk gelijken zij zeer veel op Collats. Zij worden 2 tot 3 voet 

 hoog. De sappige bladeren zijn aan de onderzijde zacht behaard en 

 van dikke nerven voorzien. De Singapore-variëteit bloeit in geculti- 

 veerden toestand niet en draagt op Malakka tien naam van Dilcm 

 wangi. Vermoedelijk is zij afkomstig uit China. In Buitenzorg werd 

 zij in 1895 van den Directeur van den Botanischen Tuin te Singapore 

 ontvangen. Van N. Sumatra en van Sumatra's Oostkust worden vrij 

 groote hoeveelheden gedroogd blad naar Singapore uitgevoerd. In 

 191 1 bedroeg de waarde daarvan ruim / 42000, in 1914 minder. 



