505 Vezelstoffen. 



(1911) tegen ongeveer 16 cent per 100 kolven. Hieruit wordt de 

 inhoud (vezel, pitten, zaadlijsten) verwijderd en in molens de vezel 

 van de pitten en verontreinigingen gescheiden, dan geperst, enz. Dat 

 verschillende gebruiken bij de transacties tusschen opkooper en den 

 Javaanschen plukker nog verbetering behoeven, is uit de beschrijving 

 van de Cocq Buning duidelijk. Voor 100 kolven telt men er, al naar 

 gelang van de plaats, bijvoorbeeld 125, 131, 165 terwijl aan de andere 

 zijde de Javaan minderwaardige vruchten voor goede tracht te ver- 

 koopen. Deze laatste handelwijze heeft ten slotte invloed op de kwaliteit 

 der waar en kan dus den goeden naam van Java-kapok schaden. Een 

 dergelijk verschijnsel ontstaat bij den handel tusschen opkooper en 

 exporteur, indien de kapokprijzen oploopen. Dan wordt de keuring 

 minder streng en daalt de kwaliteit. Naar Europa kan men deze waar 

 niet verkoopen, daar men in Amsterdam bijvoorbeeld daartoe te strenge 

 eischen aan prima kapok stelt. Men levert ze dan aan „gemakkelijker" 

 afzetgebieden (Australië en Amerika), doch de verhooging van de 

 productie ten koste van de kwaliteit wordt door de exporteurs terecht 

 als een euvel beschouwd. Gelukkig worden door hen maatregelen 

 getroffen, om het kwaad (dat vooral in Midden Java heerscht) te stuiten. 



Door het Departement van Landbouw is een keurig uitgevoerde 

 brochure over Java-kapok uitgegeven en op ruime schaal met monsters 

 kapok in het buitenland verspreid, ten einde het product in ruimeren 

 kring bekend te doen worden. De onmiddellijke aanraking tusschen 

 buitenlandsche afnemers en de uitvoerkantoren op Java nemen gestadig 

 toe, vermeldde de Cocq Buning. Toch bezit Amsterdam nog steeds de 

 hoofdmarkt voor dit artikel. 



Daar het verbruik sterk toenemend is, heeft men ook in andere 

 landen getracht, kapok te cultiveeren. In Duitsch Oost-Afrika is deze 

 teelt nog van te jongen datum, om daarover een beslissend oordeel 

 uit te spreken. De ijver, die men daar echter ontwikkelt, doet ver- 

 wachten, dat indien klimaat en bodem geschikt zijn, men met dit 

 gebied rekening zal hebben te houden. Ook de Zuid-Amerikaansche 

 staten (Brazilië, Ecuador, Venezuela) deden in de laatste jaren kleine 

 hoeveelheden kapok op de markt verschijnen, die echter bij Java-kapok 

 bleken achter te staan. Britsch-Indië produceert jaarlijks ongeveer 3000 

 pikol ; van deze zijde is voor Java weinig concurrentie te vreezen, omdat 

 de vezel afkomstig is Bombax malabaricum en dus niet gelijkwaardig 



