510 



dan is stikstofrijke, doorlatende vulkanische bodem gewenscht. Zware 

 klei- en mergelgronden zijn minder geschikt; staand grondwater wordt 

 in het geheel niet verdragen, wel tijdelijke overstroomingen. Als 

 voorbeelden van goede kapokgronden worden genoemd zandgronden 

 uit het Kedirische en de vulkanische bodem aan den voet van het 

 Moeriagebergte in Japara. 



Het klimaat moet matig vochtig zijn (1500 — 3000 mM. regen per 

 jaar), de Oostmoesson moet droog zijn en de hoogte boven zee niet 

 boven 800 — 1000 voet komen. Aan de Noordkust van Midden- en 

 Oost Java vindt men deze voorwaarden vervuld. 



2. Het planten. Voor de vermenigvuldiging kunnen stekken 

 of zaden dienen; aan de laatste wordt de voorkeur oreo-even. De stekken 

 worden liefst niet uit takken genomen ; zij worden veelal met ondergang 

 bedreigd door rajap. 



Het zaad wordt op zaadbedden vrij dicht uitgelegd, met een 

 dunne laao- aarde bedekt en met een dak van alang-alangf of varens 

 beschaduwd. Zoodra de plantjes een paar duim hoog zijn, worden zij 

 op kweekbedden overgebracht, volgens Bleij het best op 25 — 30 cM. 

 onderlingen afstand. Zijn de planten i ] / 2 a 2 jaar, dan worden zij 

 in den vollen grond gebracht. Voor een zuiveren kapokaanplant zou 

 de plantwijdte 5 a 6 M. moeten zijn. Gewoonlijk echter wordt kapok 

 tusschen cacao of koffie aangeplant en dan moet men den afstand 

 zien te verkrijgen, bij cacao door afwisselend de beide gewassen 

 te planten, bij koffie bijvoorbeeld in de kruispunten. Bij het planten 

 langs wegen kan de afstand geringer genomen worden ; Bleij 

 raadt de kapok aan voor omheiningen en dan geplant op zeer korten 

 afstand. 



Bij een lossen bodem behoeft men den grond vóór het uitplanten 

 alleen te zuiveren van onkruid ; in harden grond is het maken van 

 plantkuilen (circa 2X2X2 voet) noodzakelijk ; bevindt er zich onder 

 de oppervlakte een padaslaag, dan moet die zoo mogelijk worden 

 doorbroken. 



De kleinere planten kan men in haar geheel overbrengen ; het 

 verdient echter de voorkeur, ze als „stumps" over te planten, daar de 

 top dikwijls afsterft en in dat geval het vormen van nieuwe uitloopers 

 belangrijk vertraagd wordt. Handig is het, het voorstel te volgen 



