5H Vezelstoffen. 



van Bleij, om bij eiken „stump" eenige kapokzaden te plaatsen, die 

 eventueel noodige „soelamans" leveren. 



3. Het onderhoud. Kapok is een plant met weinig eischen, 

 maar toch zeer dankbaar voor een zorgvuldige behandeling. Men 

 dient dan ook zorg te dragen voor een geregeld verwijderen van 

 alang-alang. Een veel gevolgde methode is ook hier toe te passen, 

 namelijk door de bevolking éénjarige gewassen te doen kweeken 

 (maïs, leguminosen en dergelijke), of indien dit niet geschieden kan, 

 een der bekende grondbedekkingen te kweeken (Indigofera, Tephrosia). 



Gesnoeid worden de boomen niet, wel neemt men somtijds de 

 overtollige uitloopers weg. 



4. Ziekten en plagen. De belangrijkste vijand van den kapok- 

 planter is wellicht pasilan (Loranthussoorten). Indien zich een Loranthus 

 op een tak ontwikkelt, is de tak ten doode gedoemd en doet men 

 het best, vóór den bloei van de parasiet een flink stuk van den tak 

 weg te nemen. Het best snijdt men de pasilan uit, als de boomen kaal 

 staan en de vruchten grootendeels geoogst zijn. 



Corticium javanieum „djamoer oepas" de op Java zoo gevreesde 

 schimmel, tast ook de randoe aan ; de behandeling bestaat in het 

 wegsnijden van aangetaste takken en het desinfecteeren der wonden. 



Gomvloeiing neemt men somtijds aan het benedeneind van den 

 stam waar; vooral is dit het geval in regenachtige jaren. Bleij trof 

 dan altijd witte mieren in het hout, die echter niet identiek waren 

 met de gewone rajap. 



Onder de dierlijke kapokvijanden noem ik het eerst een stam- 

 boorder, de larve van Batocera hector, die in staat is de boomen te 

 dooden. Veel komt hij in kapok niet voor. Hij is te bestrijden door 

 te trachten de larve met een ijzerdraadje uit het kanaal te halen of 

 indien dit niet gelukt, een weinig benzine of zwavelkoolstof in het 

 gat te gieten en dit met klei te sluiten. 



De vrucht wordt soms aangetast door de rups van Earias fabia, 

 denzelfden vlinder, die ook op katoen voorkomt. Ook Dysdcrcus cingulatus, 

 een rood en zwart geteekende wants, tast de vruchten somtijds aan. 



Hclopelhs komt op kapok weinig voor; men heeft ze eenige malen 

 op de bladeren aangetroffen. 



