549 Vezelstoffen. 



agave's zeer dankbaar; men is het er thans wel over eens, dat het 

 sap uit de agave's geschikt is voor deze bemesting. * 



Het tijdstip van den eersten snit is van verschillende invloeden 

 afhankelijk. Rivièrk gaf aan, dat een agave uit zaad na 10 jaar, een 

 uit bulbillen na 7 jaar en uit worteluitloopers na 5 — 6 jaar oogstbaar 

 is. In Duitsch Oost-Afrika oogst men 2V3 — 3 jaar na het uitplanten 

 van 2-jarige plantjes; in Hawaii 3—372 jaar na dien. Voor Java geeft 

 de Kruijff aan, dat na 3 of 4 jaar gesneden kan worden, doch dat 

 men liefst niet te vlug moet beginnen, want hoe langer men wacht, 

 hoe langer vezels verkregen worden. Ook het gehalte is verschillend, 

 een driejarige aanplant levert 3 — 3V4 % vezel, een zes tot zevenjarige 

 4 1 /*— *47s%- Practisch dient met den eersten snit gewacht te worden, 

 tot de onderste bladeren 50 c.M. lang zijn. 



De rijpheid van het blad beoordeelt men gewoonlijk aan den 

 stand ; vertikale of bijna vertikale bladeren worden niet gesneden. 

 Braun geeft als kenmerk van rijpe bladeren aan, dat de glanzend 

 purperbruine einddoren met een zilvergrijze substantie overdekt wordt ; 

 hij stelt voor alleen die bladeren te oogsten. Op Java snijdt men 

 alleen die af, die meer dan 45 van het hart afstaan. 



De bladlengte varieert eveneens; voor Java is deze in het vierdejaar 

 1.90 Meter ; in Hawaii 120 — 180 c.M., in het vijfde tot zevende levensjaar ; 

 in Yucatan in het vijfde jaar 150 c.M.; in Duitsch Oost-Afrika nam 

 Braun rijpe bladeren, waar van 90 — 120 — 160 c.M. Het gewicht loopt 

 eveneens sterk uiteen ; men kan 1 K.G. per blad wel als een gemiddeld 

 gewicht aanzien. In Hawaii oogst men den eersten keer 1 2 — 20 bladen 

 van minder gehalte en lager percentage dan bij de latere snitten 

 verkregen bladeren. Bij volgende snitten stijgt het aantal bladeren 

 per plant tot 25. Voor Java wordt aangegeven, dat men in 3 of 4 

 snitten ± 30 bladeren per jaar kan oogsten. Het tijdstip van den 

 tweeden oogst is onbepaald ; dit is een der groote voordeden van de 

 sisalcultuur, dat men bij den oogst niet aan bepaalde tijden gebonden 

 is en deze zoo noodig kan uitstellen, totdat er voldoende werkvolk is. 

 Het meest gunstige tijdstip voor den oogst is een droge periode, 

 omdat dan het vochtgehalte van het blad het laagst is en bij gevolg 

 het vezelgehalte het hoogst. Te lange droogte echter maakt het blad 

 stug en moeilijk te ontvezelen. 



Het afsnijden geschiedt het best met een kleine arit, die zoo 



