559 Vezelstoffen. 



moeilijkheden centralisatie van het bedrijf als gevolg van hooge trans- 

 portkosten van de grondstoffen niet toelaten. 



7. Bij een productie van boven de 200 ton per jaar aan droge 

 vezel, worden automatische ontvezelmachines noodzakelijk. 



8. Aanplantingen van minder dan 400 bouw zijn niet voldoende 

 rendabel, indien de sisal hoofdcultuur is ; als bijcultuur gedreven, is 

 een minimum uitgestrektheid van 200 bouws gewenscht. 



9. Een normale uitgave per bouw bij een aanplant van 500 

 bouw kan gesteld worden op J "5. — aan onderhoud en vernieuwing 

 van aanplant, aan onderhoud van gebouwen en inventaris, aan diverse 

 onkosten, administratie en belastingen en 5 % rente van het in het 

 bedrijf gestoken kapitaal gerekend op ƒ250.000. Een normale uitgave 

 aan oogst- en verkoopkosten, transporten, vrachten, met inbegrip van 

 fabriekspersoneel en afschrijving van machinerieën en transportmateriaal 

 wordt gerekend te bedragen ƒ75. — per ton droge vezel. 



10. De verkoopwaarde van 1 ton vezel franco haven Java (alleen 

 deze waarde was den heeren, die deze conclusie opstelden, bekend) 

 stellende op ƒ 225. — , bedraagt dus de nettowinst bij een productie van 

 500 K.G. niet meer dan 5 % van het aanlegkapitaal. Bij een productie van 

 1 ton vezel per bouw stijgt die winst tot 20 % van het aanlegkapitaal. 1 ) 



Literatuur. 



K. Braun : Die Agaven, ihre Kultur und Verwendung mit besonderer 

 Berücksichtigung von A. rigada var. sisalana Erigelm. Der Pfianzer 

 1906 en 1908. 



l ) In aansluiting hiermede moge nog vermeld worden wat Prof. Dewey te Soerabaja 

 aangaande onze agave-plantingen opmerkte : „Het klimaat is wel wat vochtig ; het blad is 

 korter en minder stijf dan in Mexico, de plantwijdte is onvoldoende; er zijn geen onder- 

 brekingen ter bescherming tegen brand; de oogst begint te vroeg: er worden te veel 

 bladeren in eens gesneden, zoodat er te weinig blad aan de plant blijft, hetgeen den 

 levensduur in gevaar brengt." 



