585 Vezelstoffen. 



overwegingen is dan ook aan de vezel van Hibisais cannabinus de 

 naam „Java-jute" verleend, zooals verder onder blijken zal, in zekeren 

 zin ten onrechte, omdat de „Java-jnte" in verschillende opzichten 

 uitmunt boven het Bengaalsche product. 



De Hibisais cannabinus (Malvaceae) is een éénjarig gewas, dat 

 veeljarig worden kan, de stengel is glad of sporadisch gedoomd. 

 De bladen staan afwisselend, op lange, stekelige bladstelen, boven 

 donkergroen, onderzijde bleeker ; het blad onder aan den stengel 

 ovaal hartvormig, gaafrandig of gezaagd. De bovenste bladen zijn 

 diep hartvormig gedeeld, 3 — 5 lobbig. De lobben zijn lancetvormig 

 en gezaagd. 



In de bladoksels staan de bloemen, die zeer kort gesteeld, bijna 

 gezeten zijn. Het aantal schntblaadjes bedraagt 7, gelijken op de kelk, 

 doch zijn korter dan de kelkbladen ; ruw door stijve borstels met bol- 

 vormigen voet. De kelk is borstelig, de kelkbladen zijn vergroeid. De 

 kroon is groot, helder geel met rood hart ; het aantal kroonbladen is 

 5, aan de onderzijde vergroeid met de meeldradenbuis. Helmdraden 

 saamgegroeid tot een buis; helmknoppen enkel. Vrnchtbeginsel 5-hokkig. 

 De vrucht is een doosvrucht, ongeveer bolvormig, puntig, stijf behaard, 

 hokverdeelend openspringend. De zaden zijn bijna glad. 



Als sierplant wordt op Java wel gekweekt H. cannabinus L. var. 

 unidens Hochr. forma floribus pnrpureis, waarvan Backer in de Flora 

 van Batavia eene uitvoerige beschrijving geeft. 



Men onderscheidt op Java een groene variëteit (met groenen 

 stengel) en een roode (met donkerrooden stengel) ; de eerstgenoemde 

 schijnt beter dan de tweede. De plant schijnt in Britsch Indië nog 

 hier en daar in het wild voor te komen, zeker is het, dat zij daar het 

 langst wordt gekweekt en op de meest uitgebreide schaal. Het minder 

 beteekenende gebruik, dat van dit gewas wordt gemaakt als groente 

 en als olieleverende plant ter zijde stellende, kan men verklaren, dat 

 waar zij wordt gecultiveerd, dit geschiedt om de vezel. De Britsch- 

 Indische vezels, uit Hibisais cannabinus verkregen, zijn sedert lang 

 bekend als Deccan- of Ambarihennep (zie hierover Watt: Economie 

 Products of India). Zekerheid omtrent de oppervlakte met Hibiscus als 

 vezelgewas in Britsch-Indië beplant bestaat niet, maar het zij voldoende 

 te vermelden, dat alleen in de Presidency Bombay in 1889 ruim 70.000 

 acres daarmede bebouwd waren. Merkwaardigerwijze staat de Deccan- 



