Indigo. 



Algemeene Opmerkingen over Indigoleverende Planten 

 en Botanische Beschrijving van de Indigofera's. 



Op Java wordt indigo uitsluitend uit Indigofera-soort&n gewonnen, 

 die overigens ook in andere streken nagenoeg alle planten-indigo 

 leveren. Op Sumatra en vermoedelijk ook in Birma en enkele andere 

 streken van Britsch-Indië werd vroegfer en wordt wellicht nog; een 

 weinio- indigo uit de bladeren van Marsdenia tinctoria en misschien 

 nogf eene andere Marsdenia-sooxX. bereid. De Marsdenia s behooren tot 

 de familie der Asclcpiacee'cn. De Sumatraansche, aldaar taroem akar 

 genaamd, is o. a. in N. O. Himalaija inheemsen. Zij is een overblijvende 

 klimmende heester, met bladeren van ± 10 c.M. lang, door afleggers 

 of stekken voortgeteeld. 



In China, Japan en Kaukasië weet men uit /Wivw/^w-soorten 

 indigo te bereiden. Met Polygonum tinctorium Lour, een éénjarig, vrij 

 hoog opschietend, uit China afkomstig gewas zijn vroeger ook in Europa 

 uitgebreide proeven genomen !), vooral in Frankrijk en Oostenrijk, 

 waar men wel geslaagd is, er bruikbare indigo uit te bereiden, maar 

 te weinig om de cultuur rendabel te maken. Het is daarom bij proef- 

 nemingen yebleven en ook in de toekomst is van indieobereidine uit 

 planten in Europa geen heil te verwachten. 



] ) De toenmalige directeur van 's Rijks Veeartsenijschool te Utrecht, Dr. A. Numan, 

 nam omstreeks 1839 ook proeven met indigobereiding uit Polygonum tinctorium. Hij 

 deelde de resultaten mede op de vergadering van het Kon. Ned. Instituut van Weten- 

 schappen van 28 Maart 1840. 



Van 5 K.G. bladeren verkreeg hij 25 (1. verfstof. 



Zijne conclusies waren : 



i°. dat de plant in ons land welig groeit, hoewel het on/eker is. dat zij hier rijp 

 zaad zal voortbrengen (hetgeen intusschen aan schrijver gelukt is), en 



2°. dat zij eene kleurstof bevat, «elke met de gewone indigo veel overeenkomst 

 heeft, en wellicht evenals deze. als blauwe verfstof kan worden gebezigd. 



De door NUMAN verkregen hoeveelheid, was niet groot genoeg om er mede te 

 verven, zoodat de proefnemer niet beslist kon zeggen of de verfstof inderdaad indigo was. 



Deel III 39 



