610 



Hoewel niet direct voor indigobereiding, maar wel voor blauw- 

 verven, was, zooals reeds is medegedeeld, de weede (Isatis tinctoria L.) 

 in vroegere jaren in Europa van de grootste beteekenis. Het is een 

 kruidachtige, lage, eene wortelrozet vormende, overblijvende Crucifeer 

 met gele bloemen, rondom gevleugelde, sponsachtige, hangende vruchten 

 en smalle, langwerpig-lancetvormige, bleekgroene, circa 25 c.M. lange 

 bladeren, inheemsch in Centraal Azië, M. en Z. Europa. Evenals 

 van eene andere Isatis-soort, namelijk Isatis alpina, die in Italië en 

 Dauphiné voorkomt, kan men indigo uit de bladeren maken. Dit is o.a. 

 gebleken, toen ten tijde van het Continentale Stelsel door Napoleon 

 een prijs van 500.000 frs. voor eene voordeelige bereidingswijze van 

 indigo uit weedebladeren werd uitgeloofd. Men heeft er toen zeer 

 bruikbare indigo uit bereid, maar in te kleine hoeveelheid om deze 

 bereidingswijze rendabel te maken. Ook in Oostenrijk heeft men zich 

 in dien tijd moeite gegeven, indigo uit weedebladeren te bereiden. 

 Dr. Heinrich ontving van keizer Frans I voor de door hem gevonden 

 methode 50,000 tl. 



Tegenwoordig wordt de weede alleen nog verbouwd om ter 

 oplossing van de indigo bij de zoogenaamde „weedekuip" voor wol- 

 ververij als middel te dienen om de reduceerende gisting te bevorderen. 

 Men gebruikt de weede of pastel dan in den vorm van z.g. „Kugelwaid", 

 d.w.z. de bladeren snel gedroogd, fijn gemaakt, bevochtigd, gegist, 

 tot ballen gekneed en in de open lucht gedroogd. 



Van de andere planten 1), waaruit indigo kan worden bereid, 

 verdienen nog genoemd te worden Wrightia tinctoria {Nerium tinctorium), 

 familie Apocynaceëen, in Vóór-Indië Palaindigo genaamd en Lo)ichocarpus 

 cyanescens, familie Papilwnacec'c>i, eene klimplant, in Soedan, Sierra 

 Leona en N. Nigeria, volgens A. G. Perkin voor indigobereidino- in 

 gebruik. De bladeren van eerstgenoemde plant heeten indigo van 

 goede kwaliteit te leveren; de beroemde kenner van de Indische planten- 

 wereld Dr. Roxburgh beveelt ze voor indig-obereiding aan. 



(Ook uit sommige dierlijke zelfstandigheden heeft men indigo 

 kunnen afscheiden, in de eerste plaats uit urine, vooral bij chronische 

 darmontsteking, cholera infantum en tuberculose. De indigo vormt zich 

 dan uit indoxylzwavelzure kali). 



') Men vindt zulke planten o. a. genoemd in H. Molisch, Botanische Beobachtungen 

 auf Java. Ueber die sogenannte Indigogahrung und neue Indigopflanzen. Wien, 1S98. 



