623 Indigo. 



bevattende kalk, magnesia, aluinaarde, ijzeroxyde, koolzuur, phosphorzuur 

 enz.; 5 . geringe hoeveelheden in zuren, alkaliën en alcohol onoplosbare 

 organische stoffen van verschillende herkomst en samenstelling, o. a. 

 vezelstof (cellulose). 



De eigenschappen van de verschillende indigosoorten loopen zeer 

 uiteen. Zij staan in verband met de soort en de kwaliteit van de planten 

 en de bereidingswijze, en daar de hoedanigheid der indigoplanten 

 ten deele van het weder afhankelijk is, heelt de indigoplanter het niet 

 altijd in de hand, steeds indigo met dezelfde eigenschappen te leveren 



Het gehalte aan indigoblauw varieert bij de verschillende indigo- 

 soorten van 40 tot over de 80 °/ 0> bedraagt bij superieure indigo 

 gemiddeld 75 , bij middelsoort gemiddeld 65 % en bij de inferieure 

 indigo's van 40 tot 60 %. Het gehalte aan indigorood varieert 

 ongeveer van 0.5 tot 15% en dat aan asch van 1 tot 10 u n . 



De waarde voor de ververij hangt hoofdzakelijk van het indigotine- 

 gehalte af. Voor de meeste doeleinden gedragen cle andere bestand- 

 deelen zich tot zekere grens neutraal, indirubine is eer gunstig dan 

 ongunstig '). Zeer groote zuiverheid, zooals bij de synthetische indigo, 

 is slechts bij uitzondering noodig. 



De beoordeeling van de waarde van plantaardige indigo geschiedt 

 ten deele door waarneming met de zintuigen en ten deele door bepaling- 

 van het gehalte aan indigoblauw of ook wel tevens aan indigorood. 

 Vroeger geschiedde de indigotinebepaling algemeen door na te 

 gaan, hoeveel van eene bepaalde oplossing van kaliumpermanganaat 

 noodig was om eene zekere hoeveelheid van de oplossing van de 

 te onderzoeken indigo in zwavelzuur zoover te oxydeeren, totdat de 

 blauwe kleur verdwenen was. Sedert men echter weet, dat het gehalte 

 aan indigolijm en indigorood niet zonder invloed op het resultaat zijn, 

 worden deze stoffen wel te voren verwijderd, indigolijm door behandeling 

 met zuur en indigorood door alcohol of ijsazijn 2 ). 



Colorimetrische methoden, zooals die van wijlen Dr. Koppeschaak, 

 worden aanbevolen. Bij deze methode Koppeschaar wordt de te onder- 

 zoeken indigo eerst met ijsazijn gedigereerd om rood en bruin op te 



') Wanneer in de verfkuip de indigo wordt gereduceerd, wordt de induribine ten 

 deele omgezet in eene stof. die aan de lucht ook indigoblauw geeft. 

 -) Methode „Ferman". 



