Indigo. 



Geschiedenis van de Java-Indigo-Cultuur. ] ) 



Op Java werd de indigo-bereiding waarschijnlijk door de Hindoes 

 ingevoerd en toen de Hollanders zich aldaar vestigden, werd er reeds 

 voor eigen gebruik indigo geteeld, van welke gelegenheid de Oost- 

 Indische Compagnie partij trok, om een nieuw winstgevend artikel voor 

 de Europeesche markt te kunnen uitvoeren. Reeds in het tractaat, in 

 1743 met Mataram gesloten, verbond de vorst van dat rijk zich de 

 indigo-cultuur krachtig te doen Voortzetten; de Compagnie zou daartoe 

 Europeesch personeel tot onderrichting van de Javanen geven, zoo 

 menigmaal daartoe door den Soesoehoenan verzoek zou worden gedaan. 



Het is niet onmogelijk, dat door Europeeschen invloed cultuur 

 en bereiding in die dagen reeds verbeterd zijn ; in elk geval was men 

 verplicht de voor uitvoer bestemde indigo te drogen, hetgeen voor 

 eigen consumptie niet noodig was. 



Later onder werking van het Cultuurstelsel werd eerie industrie 

 in het leven geroepen, die tot de belangrijkste op Java zou gaan 

 behooren. Reeds onder Du Bus was de aanplant van indigo aange- 

 moedigd. In de Preanger vond men daarom bij het optreden van Van 

 den Bosch reeds 122 indigo-tuinen, welk aantal na het invoeren van 

 het Cultuurstelsel sterk toenam. 



Bij het in werking treden er van moest de bevolking ook voor 

 den indigo-aanplant hare rijstvelden afstaan en in het genoemde gewest, 

 en voorts in Cheribon, Tegal, Pekalongan, Bagelen, Banjoemas, Kediri 

 en Madioen, later ook in Bantam, werden, gewoonlijk door middel 

 van den arbeid der bevolking, fabrieken opgericht om de op die velden 

 verkregen grondstof te bewerken. Aanvankelijk volgde de Regeering 

 het stelsel van groote fabrieken met uitgestrekte aanplantingen van 

 250 en 350 — 600 bouws, waardoor aan de bevolking een zware last 



!) Ten deele ontleend aan den 2 en druk der O.-I. Cultures. 

 Deel III. 40 



