027 Indigo 



voor de Regeering pjeringf waren; de indigo-cultuur werd dientengevolge 

 overal ingetrokken, waar geen 30 pond indigo per bouw verkregen 

 werden. Het aantal bij de cultuur ingedeelde huisgezinnen verminderde 

 van 187,329 tot 108,577, dat der aangeplante bouws van 41,578 tot 

 23,354; en daardoor daalde de productie van 1,432,973 pond tot 

 614,767. Wel werd in plaats van de indigo-cultuur de suiker-cultuur 

 uitgebreid, maar nog niet één vijfde der bij de eerstgenoemde cultuur 

 ingedeelde velden werd daarvoor gebruikt. 



Tegen die vermindering van productie kwam de Nederlandsche 

 Handel- Maatschappij op, welke voorstelde het loon der bevolking te 

 verhoogen, die naar gelang van de productie betaald werd. Ofschoon 

 hieraan gevolg werc [ weg-even, bleef de cultuur voor de bevolking 

 weinig voordeelig en was voor de cultuurplichtigen onvoordeeliger 

 dan de arbeid aan de andere cultures, terwijl nieuwe vermeerdering 

 van loon eene te geringe winst voor de Regeering zou overlaten. 

 Op grond daarvan stelde de Raad van Indië voor, de gouvernements- 

 cultuur intetrekken ; de Gouverneur-Generaal vereenigde zich met dit 

 voorstel en trok haar onder nadere goedkeuring des Konings in 1864 

 voor het grootste gedeelte van Java in, terwijl de geheele intrekking, 

 na de verkregen goedkeuring van den Koning, in April 1865 volgde '). 



Intusschen was in de Vorstenlanden door toedoen van Europeesche 

 landhuurders de indigobouw toegenomen en toen de gedwongen cultuur 

 eindigde, werd in die streken de grootste hoeveelheid indigo voor de 

 Nederlandsche markt bereid. 



In dien tijd was het voornamelijk de stek-indigo, waarvan de 

 verbouw de beste uitkomsten opleverde. In den laatsten tijd had deze 

 echter niet dezelfde gunstige resultaten als vroeger gegeven. Toen 

 dan ook door den Heer Raakf uit Djokjakarta tusschen de jaren 

 1860 en 1865 zaad van eene nieuwe indigo-soort (arrecta) uit Natal 

 werd ingevoerd en deze eene veel grootere opbrengst aan blad en in 

 verband daarmede ook aan droge indigo bleek op te leveren, verdrong 

 deze in korten tijd de stek-indigo. 



Toen echter de productie van deze variëteit ook begon te ver- 



] ) Van 1836 — 1863 bedroegen de kosten der cultuur ƒ 47,1 15,093 de opbrengst 

 bedroeg ƒ81,583,220 en de winst ,/' ^4,408, 1 27. IK- winst was zeer afwisselend: in 1836 

 'Ü /463-45.^ in 1S42 ƒ1.788.560. in 1850 ƒ2,175,671, in 1860 ƒ1,597,349, en in 

 1863 ƒ370,703. Banjoemas en Bagelen produceerden allengs de meeste indigo. 



