629 Indigo. 



Tot 1892 werden er van de zijde der indigoplanters geen noemens- 

 waardige pogingen meer in het werk gesteld om cultuur en bereiding- 

 te verbeteren. In genoemd jaar werd te Klaten door de Klatensche 

 Cultuurmaatschappij op initiatief van den Heer Mr. Tiiurkow een 

 proefstation o. a. ook in het belang van de indigo-cultuur opgericht, 

 met den Heer van Lookeren Campagne als directeur en den Heer 

 Van der Veen als assistent-scheikundige. 



Het bleek uit de daar verrichte indigo-onderzoekingen, dat in de 

 bereiding van indigo uit de Guatemala-soort niet veel verbetering" was 

 te brengen, maar wel in die van de Natal-soort. Deze verbetering 

 bleek van zooveel beteekenis te zijn, dat het voordeelig werd weer 

 terug te keeren tot de Natal-indigo, indien eene andere bereidingswijze 

 bij deze soort werd toegepast. Zoo ontstonden de procédé's van 

 Lookeren Camp.u;n t e, het eene met warm en het andere met koud 

 water. Deze werden door eene vereeniging van indigoplanters gekocht 

 om ze op de eigen ondernemingen toe te passen, terwijl de invoering 

 ook voor anderen werd mogelijk gemaakt. 



De meeste indigoplanters gingen nu weer tot de Natal-indigo 

 over, maar een gedeelte bleef aan de Guatemala-soort getrouw. 



Dezelfde vereeniging van indigoplanters richtte in 1896 een eigen 

 proefstation te Klaten op, dat bij de invoering van de nieuwe procédé's 

 behulpzaam zou zijn, deze zou trachten te verbeteren en verdere onder- 

 zoekingen zou doen in het belang van cultuur en bereiding van indigo. 

 Directeur van dit proefstation werd de Heer Hazewinkel. 



Ongeveer in den zelfden tijd begon de scherpe concurrentie met 

 de synthetische indigo (het „Indigorein"), hetgeen bij de invoering 

 van de nieuwe procédé's geen gelukkige omstandigheid was. Wat door 

 stijging van de productie werd gewonnen, ging door de daling van 

 de prijzen weer verloren en, daar er toen ter tijde met suiker en met 

 tabak veel meer winst gemaakt werd, gingen de meeste planters meer 

 en meer tot den verbouw van de beide eenoemde ofewassen over. 



De belangrijkste resultaten, die door den Heer Hazewinkel ver- 

 kregen werden, zijn in het hoofdstuk „Theorie van de Indigofabrikatie" 

 vermeld. Het is zeer te betreuren, dat een door Hazewinkel gevonden 

 nieuw procédé niet voor de praktijk geschikt bleek. 



Het proefstation voor indigo bleef tot 1904 te Klaten en werd 

 toen naar Buitenzorg verplaatst. Reeds tevoren was het, na verkrijging 



