630 



van rijkssubsidie, onder de opperste leiding van Professor Treub, eene 

 afdeeling van 's Lands-Plantentuin geworden. In 1903 werd er eene 

 bekwame botaniste, mejuffrouw Wilbrink, aan verbonden, maar reeds 

 in 1905 werd het opgeheven. 



Enkele indigoplanters, niet tevreden met de werkzaamheden van 

 dit proefstation, verleenden in 1904 aan het Algemeen Proefstation te 

 Salatiga een subsidie om het in staat te stellen, eveneens onderzoe- 

 kingen ten behoeve van de indigo-cultuur te laten doen. Deze werden 

 opgedragen aan Dr. C. E. Julius Loiiman, vroeger assistent van Prof. 

 van Romburgh, toen nog te Buitenzorg. Lohmann is slechts korten 

 tijd werkzaam geweest evenals zijn assistent, de Heer Kroemer, die 

 zijne onderzoekingen nog heeft voortgezet. De Heer Lohmann heeft 

 evenals Mej. Wilbrink getracht in het belang der indigo-cultuur 

 werkzaam te zijn, in de eerste plaats door verbetering van het gewas, 

 door selectie van zaadplanten. 



In de zelfde richting was reeds vroeger op de onderneming 

 Ketandan de Heer D. Beijerinck werkzaam. 



In de laatste jaren is op Java niets meer gedaan om de indigo- 

 cultuur loonender te maken, in tegenstelling van Britsch-Indië, waar 

 o. a. aan het proefstation te Pusa belangrijke onderzoekingen zijn 

 gedaan, vooral om het welslagen van de aanplantingen te bevorderen. 



Het is vooral aan het initiatief van de Heeren M. E. Bervoets 

 en S. M. S. Thomassen a Thuessink van der Hoop te danken, dat 

 nog zooveel is gedaan om de concurrentie van de plantaardige indigo 

 met de synthetische te kunnen volhouden. Te betreuren is het onge- 

 twijfeld, dat hun streven niet meer succes heeft gehad en de hoeveelheid 

 indigo, die van Java wordt uitgevoerd, zoo klein is geworden. 



