Indigo. 



De tegenwoordige Cultuur op Java. 



De Inlandsche cultuur onderscheidt zich van de cultuur op de 

 groote ondernemingen vooral door minder intensieve grondbewerking, 

 door de weinige zorg voor goed zaad en voor de keuze van de soort, 

 door het gebrekkige onderhoud van den aanplant, het dikwijls niet in 

 rijen planten en het aanhouden van meer dan 2 of 3 snitten. Voor de 

 Inlandsche cultuur worden vrij veel onbewaterbare gronden (tegallans) 

 gebezigd, terwijl door de Europeesche ondernemers, de indigo meestal 

 na padi op sawah's wordt geteeld. 



De cultuur van stek-indigo zal om de mindere belangrijkheid niet 

 nader worden beschreven. Alleen zij opgemerkt, dat voor het maken 

 van den aanplant meestal stekken van ongeveer 20 cM. lang van 

 takken van den 2den snit worden gebezigd en, zooals boven reeds 

 opgemerkt werd, geschiedt dit alleen bij eene bepaalde soort indigo. 

 De cultuur van de indigo, die door zaad wordt voortgeteeld, is 

 in de Vorstenlanden ongeveer als volat. 



Wanneer de padi geoogst is, meestal in de maand April en het 

 padistroo afgesneden en verbrand is geworden, dan worden de velden, 

 die voor de indigo-cultuur bestemd zijn, eerst met groote afwaterings- 

 goten !) op 100 a 150 voet afstand doorsneden, en van een ringgoot 

 voorzien. Een tweede stel onderling evenwijdige, kleinere goten, op 

 een afstand van bijv. 40 of 30 R. voet van elkaar, rechthoekig op de 

 groote afwateringsgoten gegraven, monden daarin uit en dienen te 

 zamen met deze en eventueel met nog één of twee middengoten, om 

 de velden te draineeren, den grond droog te maken en het overtollige 

 regenwater te kunnen afvoeren. Deze dwarsgoten worden gewoonlijk 

 na het tweede ploegen gegraven. Ze kunnen later ook voor de kunst- 

 matige besproeiing gebruikt worden. 



In elk geval begint men, nadat de bodem voldoende opgedroogd 



] ) Op Java noemt men goten <lc greppels of slooten, die voor afwatering dienen. 



