«52 



de planten is bij verschillende individuen ongelijk. Uit onderzoekingen 

 van D. Beyerinck, Wilbrink en Lohmann is dit afdoende gebleken. 

 Ook bleek het, dat de afstammelingen van planten met een hoog 

 gehalte meestal een hooger gehalte bezaten dan de afstammelingen 

 van planten met een laag gehalte, waaruit volgt, dat het mogelijk 

 moet zijn door middel van selectie een ras met hooger indicaangehalte 

 te krijgen. 



Om door selectie het gehalte der planten te verbeteren is echter 

 niet gemakkelijk omdat de bloemen op kruisbestuiving door insecten 

 zijn aangewezen, hetgeen de vorming van een zuiver ras bemoeilijkt. 

 Om een bepaalde variatie te vermenigvuldigen, zonder dat kruising- 

 met andere variaties plaats heeft, moet men een zaadaanplant isoleeren. 



A. en G. L. C. Howard kwamen in Yoor-Indiê' (Pusa) tot het re- 

 sultaat, dat, om de Natal-indigo-aanplantingen te verbeteren gestreefd 

 moet worden naar vroege, snelgroeiende variëteiten met een vlak 

 wortelstelsel. Deze onderzoekers zijn van meening, dat vermenigvuldiging 

 van door selectie verkregen indicaanrijke planten niet het middel is 

 om grootere indigoproducties te verkrijgen, maar dat men moet streven 

 naar het verkrijgen van veel blad in den kortst mogelijken tijd. De 

 planten, die het rijkst zijn aan indicaan, zouden langzaam groeiende, 

 late soorten zijn, die niet de karren zullen vullen en licht door de 

 „ziekte" zullen worden aangetast. 



Over het gehalte van de planten aan werkzaam enzym is niets 

 bekend. Zooals boven is medegedeeld, komt het evenals het indicaan 

 het meest in de bladeren voor en ook, maar in kleine hoeveelheid, in 

 andere groene deelen van de plant. 



Bij de indigobereiding, zooals deze in de praktijk plaats heeft, 

 heeft de vorming van indigo hoofdzakelijk plaats door inwerking van 

 het enzym uit de bladeren op het indicaan uit de bladeren. Dat echter 

 ook het enzym van de groene stengeldeelen de splitsing van het 

 indicaan kan teweegbrengen blijkt daaruit, dat eene indicaan-oplossing 

 in aanraking gebracht met gekneusde stengeldeelen en lucht, indigo 

 doet ontstaan. 



Men kan eene oplossing van het indicaan uit de bladeren ver- 

 krijgen door deze met kokend water te behandelen, hetgeen het eerst 

 door Alvarez in 1887 werd aangetoond. Het enzym wordt bij die 

 hooge temperatuur gedood en, zonder dat er splitsing plaats heeft, 





