054 



Niet alleen het in de Iiidigofcra s aanwezige enzym maar ook 

 enkele andere enzymen kunnen de ontleding- van het indicaan teweeg- 

 brenoen al is het ook met minder intensiteit. Lohmanx toonde het 



o 



eerst aan, dat emulsine, het enzym der bittere amandelen, indicaan 

 kan ontleden. Bf.yerinck vond echter, dat de intensiteit van de werking 

 van emulsine zooveel minder is dan van het enzym van Natal-indigo, 

 dat er van het eerste 30-maal zooveel noodig is als van het laatste 

 om de indigovorming duidelijk zichtbaar te doen worden. 



Bij het z.g. fermenteeren van de indigoplanten wordt dus door 

 het aanwezige enzym het indicaan, dat bij het door gebrek aan zuurstof 

 onder- water afsterven van het protoplasma der bladcellen zich met 

 enzym mengt, onder wateropneming (hydrolyse) gesplitst in een stik- 

 stofhoudend gedeelte (hoofdzakelijk indoxyl) en in suiker (d-glucose). 

 De splitsingsproducten blijven door de omgevende vloeistof opgelost 

 en er ontstaat eene oplossing, waaruit zich bij oxydatie door de zuurstof 

 uit de lucht (het kloppen) indigoblauw vormt, dat zich tegelijk met 

 de andere stoffen, die in indigo voorkomen, uitscheidt. 



In de praktijk verloopt de splitsing van het indicaan niet volledig 

 volgens bovenstaande formule, hetgeen daaruit blijkt, dat zich bij het 

 kloppen naast indigoblauw een mengsel van andere stoffen uitscheidt 

 en het rendement veel minder is dan het blijkens het indicaangehalte 

 zou moeten zijn. Lohmann berekende, dat onder gunstige omstandig- 

 heden in de praktijk circa 25 a 30 % minder indigoblauw wordt 

 verkregen dan theoretisch mogelijk zou zijn. Het lijdt geen twijfel, 

 dat de onder de namen indigobruin en indigorood bekende bestand- 

 deelen van de handelsindigo evenals het indigoblauw hun ontstaan 

 geheel of gedeeltelijk te danken hebben aan het indicaan. Tot de 

 vorming van indigorood dragen volgens Hazewinkel ook oxydatie- 

 producten van het indicaan bij. 



Het bleek bij de vroegere onderzoekingen te Klaten van Van 

 Lookeren Campagne en Van der Veen, dat bij Natal-indigo een gering 

 gehalte aan eene vrije base van het voor het z.g. fermenteeren ge- 

 bruikte water de splitsing in zooverre in meer gunstigen zin deed 

 verloopen, dat ten slotte meer indigoblauw en minder indigobruin 

 werd verkregen. Dit was vooral merkbaar wanneer met warm water 

 in plaats van met koud werd gewerkt. Omgekeerd gaf toevoeging 

 van een weinig zuur, vooral van een mineraal zuur, bij het fermen- 



