656 



bacteriën aan) en daarom zal de enzymwerking door bacteriën kunnen 

 bevorderd worden. Het is om die reden waarschijnlijk, dat de in 

 Britsch-Indië veel geteelde I. Sumatrana met een vermoedelijk laag 

 enzymgehalte zoolang moet gefermenteerd worden totdat er merkbare 

 gisting optreedt, wil men niet het gevaar loopen, dat een groot gedeelte 

 van het glycoside onontleed blijft. Het langdurig fermenteeren van 

 deze soort in Britsch-Indië wordt daarmede verklaarbaar. 



Het kan ook gewenscht zijn, zooals bij Natal-indigo, dat, waar de 

 splitsing van het glycoside langzaam plaats heeft, de uitlooging niet 

 te snel geschiedt, daar anders een groot deel van het glycoside geen 

 indigo geeft. Door de bakken zóó te vullen, dat de bladeren vrij dicht 

 op elkaar liggen, heeft men dit eenigszins in de hand. 



Terwijl bij de beschreven indigobereiding op Java dus de ontleding 

 van het glycoside door een enzym plaats heeft, heeft Hazewinkel eene 

 methode van indigobereiding uitgewerkt, waarbij eerst eene oplossing 

 van het glycoside uit de planten wordt bereid en in die oplossing de 

 splitsing door een zuur met een oxydatiemiddel wordt bewerkstelligd. 

 Op de wijze zooals het eerst door Alvarez is voorgeslagen, wordt bij 

 het procédé Hazewinkel de glycosideoplossing bereid door de bladeren 

 met kokend water te behandelen. Het enzym wordt dan door de hooge 

 temperatuur onwerkzaam en het indicaan gaat onontleed in oplossing. 

 Dit laatste wordt door toevoeging van zoutzuur en ferrihydroxyd 

 ontleed onder vorming van indigo. Bij laboratoriumproeven werd door 

 Hazewinkel het indigoblauw uit de indicaanoplossingen afgescheiden 

 door behandeling van het opgeloste indicaan met een mengsel van 

 kaliumchloraat, zwavelzuur en ijzerchloride. 



Het bedoelde procédé bleek, bij uitvoering volgens de gegeven 

 voorschriften, minder voordeelig te zijn dan de bestaande procédé's en 

 heelt daarom geen ingang kunnen vinden. 



