658 



Dergelijke indigo kan men volgens het Duitsche patent No 

 121450 van 14 Juni 1901 gemakkelijker oplosbaar en daardoor voor 

 het maken van indigokuipen geschikter maken, door haar met zwavelzuur 

 van bepaalde concentratie te behandelen. Deze concentratie moet 

 zoodanig zijn, dat wel geen sulfoneering van de indigo plaats heeft, 

 wel echter een sulfaat gevormd wordt. Dit sulfaat wordt door water 

 weer ontleed en de geregeneerde indigo slaat daarbij zóó fijn verdeeld 

 neer, dat ze voor het maken van allerlei kuipen geschikt is. Nog 

 andere methodes zijn gepatenteerd om dit doel te bereiken. 



Wanneer, zooals op Java bij de inlandsche ververij deze niet 

 eerst gedroogd is geweest, gaat het gereedmaken voor het kuipverven 

 gemakkelijker dan wanneer dit wel het geval was. Ware het niet om 

 de meerdere vracht, de moeilijkheid van de verpakking en het con- 

 troleeren van het gehalte, dan zou het ongetwijfeld verkieslijker zijn, 

 de indigo ongedroogd naar Europa te zenden. 



In elk geval wordt zij vóór het reduceeren eerst in water fijn 

 verdeeld en dan het reduceerende mengsel toegevoegd, waarbij steeds 

 een alkali of kalk wordt gebruikt omdat indigowit alleen in eene 

 alkalische vloeistof oplosbaar is. Bij de reductie neemt het indigoblauw 

 2 atomen waterstof op om het indigowit CjqHjjNjOo te vormen. 

 Wanneer de te verven goederen met een oplossing van deze stof 

 gedrenkt zijn en vervolgens aan de lucht worden blootgesteld, dan 

 oxydeert de zuurstof der lucht de gereduceerde verbinding weder en 

 het. geregenereerde indigoblauw scheidt zich op en in de vezel gelijk- 

 matig af, terwijl het zich daarbij zóó sterk vasthecht, dat het ook 

 door wasschen niet meer wordt verwijderd. 



De mengsels, die men voor het reduceeren gebruikt, zijn voor 

 katoen en wol ten deele verschillend. Bij katoen maakt men bijvoorbeeld 

 gebruik van ijzervitriool en kalk, waarmede zonder verwarming geverfd 

 wordt, of van de zoogenaamde „zinkstofkuip", waarin het reduceerende 

 mengsel door zinkstof en kalk (of natronloog) gevormd wordt. 



Bij wol en katoen beide maakt men tegenwoordig veel gebruik 

 van hydrosulfiet als reductiemiddel. De hydrosulfietkuip wordt voor 

 het verven van wol en zijde warm aangewend, en koud voor het katoen. 



Uitsluitend voor wol en zijde is de „weedekuip", waarbij geprepa- 

 reerde weedebladeren (., Kugelwaid"), stroop, meekrap en zemelen met kalk 

 en soda in water wordt gebruikt. Bij deze „warme" kuip heeft de oplossing 



