671 Lo«' en Verfstoffen. 



Vooral het kleinbedrijf heeft zich sterk uitgebreid ; men is zich gaan 

 toeleggen op de vervaardiging van gekleurde ledersoorten. De moeilijk- 

 heid van het verkrijgen van looistoffen uit Europa en Australië dwong 

 ook de grootere looierijen over te gaan tot het verwerken van inheemsche 

 grondstoften, hetgeen, na kostbare en langdurige proefnemingen, tot 

 het invoeren van eene geheel andere wijze van looien leidde. De 

 resultaten zijn echter niet onbevredigend, zoodat wellicht op den duur 

 Indië het buiten den invoer van looistoffen zal kunnen stellen. Daar 

 de Archipel eene belangrijk grootere hoeveelheid huiden voortbrengt, 

 dan vereischt wordt om in de behoefte aan leder van zijne bevolking 

 te voorzien, zou Indië ook voor de buitenlandsche markt leder kunnen 

 bereiden. De hooge lederprijs, die na wederintreding van meer 

 normale tijden, ten gevolge van de zich bijna overal voordoende 

 inkrimping van den veestapel, voorloopig wel gehandhaafd zal blijven, 

 is eene gunstige omstandigheid voor de ontwikkeling" van eene bloeiende 

 Nederlandsch- Indische looinijverheid. 



LlTKRATUUR. 



P. C. van Oosterzek, Tijdschrift voor nijverheid en landbouw in 

 Nederlandsch-Indië, Vil, 1861, blz. 315. 



G. P. Rouffaer, De voornaamste industrieën der inlandsche bevolking 

 van Java en Madoera; 's Gravenhage, 1904, blz. 116. 



Verslag over de hervormingen van het gevangeniswezen in Neder- 

 landsch-Indië; 190S — 19 10. 



Verslagen betreffende het welvaartonderzoek ; Batavia, 1903 — 1 9 1 3. 



Adresboek van de. Ned.-Indische nijverheid; Publicaties van de Afd. 

 Nijverheid en Handel te Buitenzorg, 191 6, No. 5. 



Handelsberichten, 12e Jg\, 1918, blz. 297. 



