'i 53 



Looi- on Verfstoffen. 



plantkuilen ter plaatse, waar de palmen zullen komen te staan, zet in 

 het midden van eiken kuil eene der uitgesproten noten en bedekt deze 

 maar even met aarde. Ter bescherming tegen kippen, geiten, enz. 

 zet men om iederen kuil een hekje van bamboe, waarover men in 

 den aanvang nog pisangblad ter beschaduwing legt. Nadat de eerste 

 bladeren goed tot ontwikkeling zijn gekomen, is deze zorg overbodig, 

 maar het hekje wordt eerst verwijderd als de palm zoo hoog is, dat 

 geiten of koeien de uit het hart van den palm ontspruitende jonge 

 bladeren niet meer kunnen bereiken. Nu wordt tevens de kuil bijgevuld 

 met mest en aarde. 



Na 6 — 10 jaren begint de pinangpalm vrucht te dragen, al naar 

 gelang van de hoogte boven de zee en van de grondgesteldheid. 



Bij het sirihkauwen gebruikt de Maleier bij voorkeur nog niet 

 geheel rijpe pinangnoten; het endosperm is dan nog eenigszins week. 

 Op Java daarentegen verkiest men oude noten. Voor uitvoer worden 

 zij in den regel rijp geplukt en vervolgens gedroogd. De uitvoer is niet 

 onbelangrijk ; volgens de Statistiek van den handel, enz., bedroeg 

 deze in : 



28.644.ocx3 KG. 

 26.005.000 „ 

 27.804.000 „ 

 27.519.000 „ 

 24.438.000 „ 



ter waarde van omstreeks twee en een half millioen gulden. 



I )e noten gaan hoofdzakelijk naar Penang en Singapore. De 

 voornaamste gewesten, waar pinang geteeld wordt, zijn: Atjeh en 

 ( )nderhoorigheden (bijna de helft van den geheelen uitvoer komt hier 

 vandaan), voorts Sumatra's Oostkust met Bengkalis, Palembang en 

 de Westerafdeeling van Borneo. Ook Java voert eene aanzienlijke 

 hoeveelheid uit. In de Straits gebruikt men de noten ten deele voor 

 de bereiding van „areca- (palm-) catechu", waarbij de noten gespleten en 

 vervolgens afgekookt worden ; het extract dampt men in tot eene droge 

 massa. Deze „catechu" bevat looistof, doch geen catechine. 



Deel III. 



*3 



