Aanplant, Cultuur en Bereiding. 



Het aantal caoutchouc leverende plantensoorten is uitermate 

 groot, echter komt slechts een zeer gering deel ervan voor de cultuur 

 in aanmerking. 



Vooral in de familie der Apocynaceae, Euphorbiaceae en Arto- 

 carpaceae treft men ze aan. De eerstgenoemde familie is zeer rijk aan 

 caoutchouc-//**//!?//, die bijna uitsluitend de Afrikaansche caoutchouc 

 opleveren, welke van in het wild groeiende planten, meest uit het geslacht 

 Landolphia (L. Heudelotii A.D.C., L. Kirkii Th. Dyer, L. Klainii 

 Pierre, L. Ilorida Benth.) gewonnen wordt. Ook in onze Oost-Indische 

 bezittingen, met name op Borneo en Sumatra, treft men vele caoutchouc 

 leverende Apocynaceae aan, zooals de lianen Willughbeia firma BI., 

 W. tenuiflora Dyer, verschillende Leuconotis-, Parameria-, en Urceola- 

 soorten, terwijl door de Inlanders ook eenige boomen uit dezelfde familie 

 geëxploiteerd worden, van welke Dyera Lowii en D. costulata vermeld 

 dienen te worden, omdat het product ervan, dat op het oog al heel 

 weinig van caoutchouc heeft, onder den naam van djeloetoeng in de 

 jaren vóór den oorlog in reusachtige hoeveelheden werd uitgevoerd. 

 Het werd ook wel op de plaats van winning in fabrieken, door extractie, 

 van het groote bedrag aan hars, dat het bevat, bevrijd, waardoor een 

 caoutchouc van niet bijzonder goede hoedanigheid verkregen werd De 

 exploitatie van de in het wild groeiende lianen is een zeer ruwe; gewoon- 

 lijk worden de planten afgehouwen en daarna op bepaalde afstanden 

 van ringvormige insnijdingen voorzien. Het uit de wonden stroomendc 

 melksap doet men op verschillende wijzen coaguleeren. 



Van veel meer belang dan de caoutchouc leverende planten uit 

 de familie der Apocynaceae zijn enkele boomsoorten uit die der Arto- 

 carpaceae zooals de Ficus elastica Roxb. en de Castilloa elastica Cerv. 

 Wel is waar zijn er tal van Ficus-soorten, die melksap bevatten, maar 

 van verreweg de meeste is het product voor de praktijk van geenerlei 



