SO-I 



woordig maakt men bij het aansnijden van een kwart van den omtrek 

 liefst maar twee zijsneden en gaat dus maar tot ± i M. boven den 

 grond, als men dagelijks tapt. 



In den laatsten tijd wordt het aanbrengen van één linksche snede 

 op l/s van den omtrek zeer sterk aanbevolen. Men heeft daarbij het 

 voordeel, dat men pas na 6 jaar op hetzelfde tapveld behoeft terug- 

 te keeren, als men de tweede maal (dus na 3 jaar) een boven het 

 vorige gelegen tapveld aansnijdt. 



Bij het streven naar zooveel mogelijke bezuiniging op het bast- 

 verbruik is dit van veel belang. Immers volgens Dr. RüïGERS is na 

 elke vernieuwing de bast telkens 1 tot 2 111M. dunner dan de oor- 

 spronkelijke. De bastvernieuwende cultuuromstandigheden zijn tegenover 

 de bastwegnemende tapmethoden in het nadeel. 



Fig. 238. 



rvi 



18 cM 



20c M 



20cm 



\ 



V-snede. 



Halve vischgraat. 



\ 



Geheele vischgraat. 



/ 



Bij het tappen is er op te letten, dat de achtereenvolgende 

 sneden zooveel mogelijk evenwijdig blijven met de eerste en even 

 lang gemaakt worden. Onervaren tappers ziet men, tot schade van 

 de opbrengst, daartegen zondigen ; ook nemen zij te dikke reepjes 

 bast weg en snijden of te ondiep, zoodat zij de melksapvaten niet 

 bereiken, of te diep, zoodat het cambium geraakt wordt en het hout 

 bloot komt. Op Java en op Ceylon maakt men bij het tappen wel 

 gebruik van een zoogenaamden prikker, dat is een klein rad met 

 scherpe punten. Men maakt dan ondiepere insnijdingen en drukt den 

 prikker tot aan het cambium in de schors. Als bezwaar tegen deze 

 methode wordt aangevoerd, dat men niet zoo goed vergroeiende 

 wonden krijgt en er in de schors veel steencellen gevormd worden. 



Het aantal verschillende tapmessen, dat gebruikt wordt, is legio, 



