838 



De cultuur van Manihot Glaziovii is zeer eenvoudig. De voor- 

 bereiding- van het terrein heeft op de bekende wijze te geschieden. 



Men kweekt het plantmateriaal uit zaad of van stek, dan wel 

 van opslag uit den aanplant. Het is wenschelijk, de harde zaden vóór 

 het uitzaaien aan te vijlen, of voorzichtig te stampen met zand. Men 

 zaait op overdekte kweekbedden uit op 25 cM. onderlingen afstand 

 en went de jonge plantjes langzamerhand aan het licht. 



Ook kan men onmiddellijk twee tot drie zaden in de plantgaten 

 op het terrein uitzaaien. De plantwijdte kan men aanvankelijk op 6' X 6' 

 nemen, waardoor de aanplant spoedig gesloten is. Later brenge men 

 ze op 12' X 12'. 



Bij het aftappen van oude boomen heeft men last van de af- 

 schilferende buitenlaag Men kan deze wel eerst verwijderen, aldus de 

 groene oppervlakte blootleggen en daarin insnijdingen maken, maar 

 de bastlaag, die zich clan later vormt is zeer hard en niet weg te 

 nemen. Het oogsten, door insnijdingen te maken, bleek op Ardja Sari 

 buitengemeen duur te zijn. Op Parakan Salak maakte men slechts 

 eenige insnijdingen onder in den stam en liet het melksap eenvoudig 

 op den grond loopen, waar het coaguleerde, maar tevens sterk met 

 aarde verontreinigd werd, zoodat het ter dege gewasschen moest worden. 

 De oogstkosten waren / 1.20 per K.G. Het product verspreidde bij 

 het drogen, door het hooge eiwitgehalte, een zeer onaangenamen geur. 



Door den Heer Kloppenburg zijn op Sengon met het aftappen 

 van jonge (16 maanden oude) Manihot Glaziovii-boomen bevredigende 

 resultaten verkregen. Na iedere aansnijding werd den boomen 2 dagen 

 rust gegund; in 4 maanden werden zij 41 maal getapt. De opbrengst 

 van 100 boomen was 95 gram per dag. Rekent men op 120 tapdagen 

 per jaar, dan zou dit een opbrengst zijn van 114 gram per boom. 

 De oogstkosten zijn echter vrij hoog. 



De met Manihot dichotoma Ule en met Manihot piauhyensis Ule 

 verkregen resultaten zijn vooralsnog niet van dien aard geweest, dat 

 de cultuur van deze boomen in Indië aanbevolen kan worden. 



Manihot Glaziovii heeft vaak van de vraatzucht van wilde varkens 

 te lijden, die de zetmeelhoudende wortels uitgraven. 



De bladeren worden wel eens aangetast door een geelgroene 

 mijt, zoodat de boomen er eenigszins schade van ondervinden. 



