846 



Zooals boven gezegd is, heeft men aanvankelijk van verschillende 

 getah pertja leverende boomsoorten proefaanplantingen gemaakt. De 

 ervaring heeft echter geleerd, dat op den duur slechts voor cultuur in 

 aanmerking komen Palaquium oblongifolium Burck, Palaquium Gutta 

 Burck en Palaquium borneense Burck. Deze drie soorten vertoonen 

 een zeer groote gelijkenis met elkander, zoodat hier volstaan kan worden 

 met een korte beschrijving van Palaquium oblongifolium. Het is een 

 melksap houdende boom van 60 — 70 voet hoogte ; de jongste takken 

 zijn met bruine haartjes bezet. Bladeren afwisselend geplaatst, leerachtig, 

 langwerpig, gaafrandig in een langen spitsen top uitloopend; naar de 

 basis in een langen bladsteel versmald, vinnervig met meer dan 20 

 evenwijdige, horizontaal uitstaande, fijne, weinig boven de bladopper- 

 vlakte verheven nerven. Alle blaren van boven groen en aan de 

 ondervlakte, door korte zachte haartjes, blijvend goudglanzend. Bij het 

 doorscheuren van de bladeren ziet men fijne draden van de spoedig 

 stollende getah pertja. Bloemen in 6-tallige bijschermen in de oksels 

 der bladeren. Kelk zesdeelig, roestbruin gekleurd. Bloemkroon stervormig, 

 met gekleurde slippen, 12 meeldraden. Eierstok 6-hokkig. Vrucht bruin 

 gekleurd. De zaden zijn zeer vetrijk, het vetgehalte der zaad-kernen, 

 op droge stof berekend is 59 %. Het smeltpunt van het vet is ongeveer 

 40 . Het bestaat voor 57,5 % uit stearine. 



De meest geschikte voorwaarden voor de cultuur van de Pala- 

 quium's zijn niet met zekerheid bekend, maar hoewel de gecultiveerde 

 soorten op Java niet inheemsen zijn, heeft de ervaring geleerd, 

 dat zij, zoowel te Buitenzorg als in Banjoemas en in de streek van 

 Tjipetir goed gedijen. 



De cultuur vereischt veel zorg. De voorbereiding van het terrein 

 heeft op dezelfde wijze plaats als voor Hevea beschreven is. De voort- 

 planting geschiedt het best met behulp van zaden. Het maken van 

 marcottes slaagt weliswaar, maar vrij moeilijk. Naar het schijnt geven 

 3-jarige stammetjes de beste uitkomsten. 



De zaden, die vrij spoedig hun kiemkracht verliezen, worden in over- 

 dekte, goed bewerkte kweekbedden uitgezaaid op afstanden van ± 30 cM. 

 Men kan ook de zaden eerst op kiembedden of in kisten laten ontkiemen 

 en dan de ontkiemde zaden op de kweekbedden overbrengen. De 

 plantjes in de kweekbedden gewent men, door de bedekking geleidelijk 

 weg te nemen, langzamerhand aan het licht. Men kan niet te veel 



