804 



natuurlijk toe, maar stegen ook de inkomsten. Hoofdzakelijk moet de 

 beteekenis van de uitbreiding van het personeel gezocht worden in 

 de zekerheid, dat er meer zorg van de behoorlijke instandhouding 

 der bosschen kan worden besteed en dat aangenomen mag worden, 

 dat hunne productiviteit in de toekomst belangrijk zal vermeerderen 

 zoodra de kunstmatig aangelegde bosschen aan de beurt komen om 

 gekapt te worden. De hoeveelheid hout, die per jaar en per H.A. in 

 de laatste 10 jaar uit de natuur djatibosschen wordt verkregen is niet van 

 beteekenis vermeerderd. De oorlogstoestand kan echter daarop ongunstig 

 hebben gewerkt. Aan het dunnen der aanplantingen wordt voortdurend 

 veel zorg besteed en cle geldelijke opbrengst daarvan stijgt belangrijk. 



De groote strijdvraag, of de djatibosschen door tusschenkomst van 

 aannemers dan wel in eigen beheer van Gouvernementswege moeten 

 worden geëxploiteerd, heeft vele gemoederen in beweging gebracht. 



Geleidelijk gaat men al meer en meer tot de laatstgenoemde 

 exploitatiewijze over. Terwijl in 1903 in ronde cijfers door aannemers 

 96.000 M 3 . gekapt werden, bedroeg het kwantum djatihout in eigen 

 beheer geveld 10.000 M 3 . In 1916 waren deze cijfers respectievelijk 

 73.336 en 109.106 M 3 . timmerhout. Vóór den oorlog waren de bedragen 

 achtereenvolgens: 117.877 en 144.678. 



Vermelding verdient nog, dat men sedert verscheidene jaren werk- 

 zaam is op Java bepaalde bosschen van de boschdistricten af te scheiden 

 en als afzonderlijke houtvesterijen te beheeren, nadat vooraf een 

 definitief bedrijfsplan is opgemaakt. 



Op het einde van 19 16 bestonden er op Java 39 houtvesterijen, 

 te zamen groot 189.910 H.A. en 29 boschdistricten, te zamen groot 

 531.908 H.A. Deze cijfers hebben alleen betrekking op de grootte van het 

 djatibosch. Naast de 721.818 H.A. djatibosch bezit het Ind. Gouvernement 

 op Java nog 1.264.800 H.A. in stand te houden wildhoutbosch. 



Waar in de houtvesterijen de beheerder te zorgen heeft voor 

 een veel kleinere uitgestrektheid djatibosch dan in de boschdistricten 

 het geval is, volgt daaruit, dat het beheer in de eerstgenoemde bedrijfs- 

 eenheden veel intensiever zijn kan dan in de laatste. 



Het definitieve bedrijfsplan maakt het mede mogelijk in de 

 houtvesterijen het beheer scherper te controleeren en op grond van 

 de opgedane e varing bij de tienjaarlijksche revisie, eventueel het 

 bedrijfsplan in de juiste richting te verbeteren. 



