891 Hout. 



De eigenaardige smaak van het cederhout, waarvan de goede 

 Faber potlooden worden gemaakt, is algemeen bekend. 



Den wortel van Glycyrrhiza glabra gebruikt de apotheker om het 

 bittere van sommige medicijnen te maskeeren. 



Dichtheid. 



Men onderscheidt bij hout: 



a. groengewicht, 



b. luchtdroog gewicht, 



c. nat gewicht en 



d. droogoven gewicht. 



In de wetenschap werkt men algemeen met droogoven gewicht 

 omdat dit met juistheid te bepalen is. 



Onder proengfewicht van het hout verstaat men het S. G. van 

 het hout van pas gevelde boomen. Het loopt uit den aard der zaak 

 zeer uiteen. 



Absoluut droog hout bezit de grootste mate van drukvastheid, 

 althans wanneer het drogen niet te snel en oordeelkundig plaats vond, 

 in het tegenovergestelde geval wordt het hout broos. Aangezien bij 

 te sterk drogen het hout later gemakkelijk scheurt, laat men het 

 gewoonlijk met 8 tot 10% water. Bij hard hout mag de drpoginrichting 

 geen hoogere temperatuur dan 30 — 50 Celsius bezitten. 



Groenhout moet een tweetal jaren opgeschuurd zijn, voordat het 

 luchtdroog mag genoemd worden. Bij harde Indische houtsoorten 

 bleek 4 jaar opbewaren in een goede houtloods nog niet voldoende te 

 zijn. De timmerlieden leggen een houtkrul op het ooglid. Krijgen ze 

 daarbij een koud gevoel, dan wordt daaruit afgeleid, dat het hout nog 

 niet luchtdrooQ- is. 



De wereldbond voor het onderzoek van technische materialen 

 noemt hout luchtdroog, wanneer het nog 1 5 % water bevat, en rekent 

 zijn uitkomsten om op dat gehalte. 



Het natgewicht van hout hangt af van den tijd en de diepte, 

 waarin het in water is gedompeld. 



Volgens onderzoekingen van Prof. Robert Hartig is het soortelijk 

 gewicht van de meeste Midden-Europeesche houtsoorten gelijk en 

 bedraagt het gevijld 1,56. Volgens Martkns 1,50. Een grootere of kleinere 



