S98 



Weissfciule. De Engelschen onderscheiden een natte van een droge 

 rotting", "wet rot and dry rot'. 



Prof. R. Hartig stelde een belangrijk boek „Die Zerstörungen 

 des Bauholzes dnrch Pilze" samen en ontstak daardoor een begin van 

 licht over dit belangrijke onderwerp. 



Als bijlage van het verslag van den dienst van het Boschwezen 

 in Nederlandsch-Indië over het jaar 1906 verscheen een overzicht van 

 de proeven over de duurzaamheid in de tropen van eenige Javaansche 

 houtsoorten. 



Afdoende zijn die proeven nog lang niet. 



Dr. Pfeiffer nam in 191 3 — 14 en '15 proeven, teneinde na te 

 gaan in hoeverre enkele Indische houtsoorten bestand zijn tegen witte 

 mieren. 



Na 6 maanden in den grond te zijn geweest in een terrein, waar 

 veel witte mieren werden aangetroffen, bleken de blokjes onglen en 

 ressak nog geheel gaaf Het djatihout was iets aangetast, het lagan- 

 hout vrij sterk aangevreten en de proefstukken van meranti hout 

 vrijwel geheel verteerd. 



17 maanden later was de aantasting bij laganhout nog sterker, 

 bij djati was stilstand te constateeren. Onglen was volkomen gaaf 

 gebleven, -terwijl de blokjes van ressakhout op één na volkomen 

 onbeschadigd waren. 



De paalworm tast het onglen hout nagenoeg niet aan. Djati-, 

 ressak- en laganhout zijn tegen dit zeedier niet bestand. 



De schorskevers veroorzaken veel schade in het lagan- en maranti- 

 hout en sparen ook het ressakhout niet. 



Dr. Pfeiffer deed in Indië interressante onderzoekingen betrek- 

 king hebbende op den weerstand van het hout tegen fungi met hulp 

 van methaan ferment culturen. 



