914 



van het reservevoedsel, dat juist boorkevers aantrekt en ook aan schade- 

 lijke sch mmels als voedsel dient, is verbruikt, kapt men aan den voet van 

 den boom de spintlaag door, ter breedte van 5 cM. Is dit werk goed 

 verricht, dan hangen een paar uren later de bladeren slap aan de takken. 



Vele wildhoutboomen laten zich evenwel niet doodringen, doordat 

 zij geen feitelijke kernhoutzone bezitten en het water dus ook door de 

 binnenste gedeelten van den stam opwaarts kan stijgen. 



De omgehakte boomen worden in de tropen gemeenlijk in het 

 bosch tot vierkante balken bekapt, die somtijds ter plaatse verder tot 

 kleinere sortimenten worden gespleten of gezaagd. 



Waar men in Midden-Java thans beschikt over goede boschwegen, 

 wordt veel djatihout als rondhout naar Samarang vervoerd en aldaar 

 machinaal bezaagd. Zulks is alleen met voordeel mogelijk, wanneer 

 het vervoer niet te veel kost en de schaalplanken, benevens het kleine hout 

 tegen behoorlijke prijzen verkoopbaar zijn. 



Voor het uitsleepen van het hout is de karbouw op Java gebleken 

 een zeer bruikbaar dier te wezen, maar men moet hem gedurende de 

 warmste uren van den dag van arbeid vrij stellen. 



In Suriname leggen de boschnegers knuppelwegen aan, waarlangs 

 zij met vereende krachten de balken, die te voren aan den top zijn 

 afgerond, uitsleepen. Het boschwezen heeft beproefd langs een dergelijken 

 weg met karbouwen het hout te transporteeren. 



Waar per vlakteeenheid veel kostbaar djatihout staat, kan men, 

 even als in Rembang reeds geschiedt, gebruik maken van een Lidger- 

 wood stoomlier, waarmede de klossen over steenen en door beekjes naar 

 de rails worden gesleept. In Tectona, tijdschrift van het Oost-Indische 

 Boschwezen, 2de jaargang No. 2, vindt men van de hand van den 

 heer H. J. Kerbert eene beschrijving van deze interessante Ameri- 

 kaansche machine, die thans door de Java Boschexploitatie Maatschappij 

 ook op Atjeh wordt gebruikt. 



In 't boschdistrict Grobogon (Semarang) werd in 19 13 een 

 monorailbaan (fig. 295) lang 3,6 K.M. gebouwd. De kosten waren 

 exclusief materialen ƒ290 per K.M. 



Behalve van boschtrams maakt men verder in de tropen voor 

 het vervoer van hout gebruik van kabelbanen. 



Vrij groote hoeveelheden brandhout worden tegenwoordig bij 

 de exploitatie der djatibosschen verkregen. 



