X. 

 Het conserveeren van hout. 



Onder de groote verscheidenheid van tropische houtsoorten zijn 

 er maar weinige, die voldoende weerstand bieden aan den tand des tijds. 



Er zijn boomen, die een buitengewoon krachtigen groei bezitten, 

 maar met één flinken slag zijn ze soms door te hakken. Ja bij den 

 papayaboom kan men het beleven, dat deze in één nacht door een 

 wild varken geheel en al wordt opgevreten. 



De werkelijk duurzame houtsoorten zijn zeldzaam en daar ze 

 meestal hard en zwaar zijn zijn de bewerking en het vervoer kostbaar. 

 Veelal zal men zich dus met andere soorten moeten behelpen en dit 

 kan ook zeer goed, wanneer men slechts maatregelen treft om het hout 

 te conserveeren. 



Welke omvang de toepassing van bederfwerende middelen bij 

 het gebruik van hout o.a. in Frankrijk heeft bereikt, wordt toegelicht 

 door de mededeeling van Dr. Beauverie in zijn bekend werk ,.le Bois", 

 waarin het op pagina 592 blijkt, dat jaarlijks door het conserveeren 

 van dwarsliggers in Frankrijk 15 millioen francs bespaard wordt. 



Hout, dat niet te lijden heeft van vochtigheid, kan het dikwijls 

 buitengewoon lang uithouden. De Egyptische sarcophagen, die veel- 

 vuldig in volkomen gaven toestand tot heden bewaard bleven, zijn 

 daarvan een voorbeeld. 



In het water duurt het. hout ook dikwijls zeer lang, maar bevat 

 het water sulfaten, dan kan snel verrotting plaats vinden. 



Er bestaan verschillende middelen om den duur van het hout te 

 verlengen. Op Java worden met succes een jaar vóór de velling de 

 djatiboomen geringd. Het uitloogen van hout kan zeer gunstig werken, 

 maar men zij in Indië daarmede voorzichtig, want het stroomende 

 water is aldaar menigmaal zoo onzuiver, dat het meer smetstoffen in 

 het hout aanvoert dan dat het er uittrekt. In ieder geval zij men er 



