928 



Bij het verkolen gaat ongeveer 50 % van het oorspronkelijke 

 volume van het hout verloren en ± 75% van het gewicht. 



De verbrandingswaarde van goede houtskolen is 7 tot 8000 caloriën 

 en bedraagt dus bijna evenveel als die van zuivere koolstof. 



Goede houtskool moet blauwachtig zwart, vetglanzend zijn, in 

 tegenstelling van hout niet splijten, maar met een schelpachtige breuk 

 breken, bij bet aankloppen een metaalklank bezitten, de houtstructuur 

 moet duidelijk zichtbaar zijn. Het product mag niet of weinig afgeven, 

 hard, smaak- en reukloos zijn en moet met een blauwe, kleine vlam 

 branden zonder reuk of rook. 



In afgelegen bosschen wordt het hout somtijds nog verwerkt tot 

 asch of potasch. 



Houtasch is rijk aan kali (15 — 40%) en vormt met humus gemengd 

 een o-oeden mest voor de kweekbedden van vele gewassen. 



Voor het vervaardigen van potasch kan men allerlei afval van 

 hout en ook de zieke deelen van den boom gebruiken. Somtijds kapt 

 men in half vergane boomen een nis en legt daarin vuur aan; de 

 asch verzamelt zich dan aan den voet. Het uitloogden g-eschiedt in 

 kegelvormige vaten, die een dubbelen bodem bezitten. De bovenste 

 bodem is zeefvormig doorboord en wordt bedekt met een laag stroo 

 en twijgen. Hierop legt men de asch en stampt deze flink vast. Op 

 125 K.G. ruwe asch giet men 175 liter water, dat 4—5 uur daarmede 

 in aanraking blijft en er dan door een buisje, bevestigd aan den 

 tweeden bodem, wordt afgelaten. Vervolgens wordt nieuw water opge- 

 goten en dit wordt 4 of 5 maal herhaald. Gewoonlijk werkt men met 

 5 vaten tegelijk en wel op die wijze, dat vat No. 2 iets lager geplaatst 

 is dan No. 1 ; het afgetapte water uit No. 1 giet men in No. 2, van 

 hier uit gaat het naar No. 3, enz. Met warm water kan het uitloogen 

 beter geschieden dan met koud water. 



Het residu in de tonnen, dat zeer goed als meststof kan worden 

 gebruikt, bestaat in hoofdzaak uit calciumcarbonaat en calciumphos- 

 phaat. Om transportkosten te besparen, doet men goed het residu, dat 

 50 — 60% water bevat, eerst ter plaatse te drogen. 



Het indampen van het potasch houdende extract geschiedt meestal 

 in twee pannen. De voorwarmers zijn gewoonlijk platte pannen, die 

 met een afvoerbuis in verbinding staan met de eigenlijke verdampings- 

 schalen. Daarin blijft de vloeistof zoo lang koken, totdat een proefje bij 



