Boschprodurten. 



Inleiding. 



In de voorafgaande hoofdstukken zijn gewassen besproken, die 

 in Nederlandsch-Indië op grooter of kleiner schaal in cultuur gebracht 

 worden. Daarnaast echter levert onze Archipel tal van producten, die 

 men niet opzettelijk aanplant, doch die slechts ingezameld behoeven te 

 worden in de reusachtige oerwouden, die de eilanden bedekken. Deze 

 bosschen vormen eene bron, waaruit sedert jaren geput wordt, maar 

 die, bij de roekeloosheid en het onoordeelkundig optreden van de 

 boschproductenzoekers, gevaar loopt binnen afzienbaren tijd te zijn 

 opgedroogd. 



Op het dicht bevolkte Java is het areaal der wouden door de 

 groote uitgestrektheid van de sawah's en de ontwikkeling der Euro- 

 peesche cultures sterk afgenomen. Bovendien zijn de meest waardevolle 

 voortbrengselen der wouden op dit eiland reeds voor lang uit de 

 bosschen gehaald. Toch levert ook hier de wildernis nog genoeg op, 

 om de bewoners van nabijgelegen desa's in staat te stellen in tijden van 

 schaarschte zich eenige verdienste te verschaffen door het inzamelen van 

 rotan, bamboe, idjoek, arènsap, voor de bereiding van suiker, en dergelijke. 



De groote massa van wat onder boschproducten verstaan wordt, 

 is evenwel afkomstig van de schaarscher bevolkte eilanden: Sumatra en 

 vooral Borneo, verder Celebes, vele Moluksche eilanden en Nieuw- 

 Guinea. De inheemsche bevolking gebruikte voor eigen behoeften slechts 

 betrekkelijk geringe hoeveelheden van deze producten ; het inzamelen 

 np groote schaal ving pas aan, toen zij waarde bleken te bezitten op 

 de wereldmarkt. Niet alleen de bewoners der streken zelf, ook lieden 

 van elders, die zich uitsluitend met het zoeken van boschproducten 

 bezig houden, trekken voor vaak lange tijden diep het woud in. Op 

 de handelsplaatsen langs de groote rivieren en aan de kust zijn de, 

 veelal Chineesche, opkoopers gevestigd, die rijst en andere levensbe- 

 hoeften in voorschot geven. De inzamelaars van beroep zijn vooral 



