979 Boschprodncten. 



Het verspreidingsgebied van dezen kamferboom is beperkt tot Mala- 

 ka, tot Noord- en West-Borneo en tot een gedeelte van Sumatra tusschen 

 o°. io' en 2°. 20' N. Br. (ongeveer tusschen Ajer Bangis en Singkel). 



H et zijn dus in hoofdzaak de Bataklanden, waar de boom aangetroffen 

 wordt en wel de naar zee afdalende hellingen tot ongeveer 400 meter 

 hoogte. Tusschen Siboga en Padang Sidempoean vindt men wouden, 

 die geheel of voor verreweg het grootste deel uit kamferboomen 

 bestaan ; elders in Tapanoeli komen deze meer verspreid voor. Op 

 Sumatra trof men Dryobalanops voorts aan in de Pak-Paklanden en zelfs 

 op de Oostkust, niet ver van de zee in de afdeeling Bengkalis. Op 

 het eiland Laboean (nabij Britsch Noord- Borneo) zou vroeger de helft 

 van het woud uit kamferboomen hebben bestaan. Op Nias en op 

 Mensala (in de Baai van Tapanoeli) schijnt de boom ook bekend te zijn. 

 In den Riouw-Archipel is de kamferboom zeldzaam; op Borneo niet 

 in groote bosschen, doch wel zeer verspreid te vinden. 



Buiten dit gebied is de kamferboom met goed gevolg te kweeken. 

 Enkele exemplaren zijn overgebracht naar Padang en naar Batavia en 

 groeiden daar uitstekend; in den Cultuurtuin te Tjikeumeuh werd een 

 aanplant gemaakt uit zaad van een exemplaar uit 's Lands Plantentuin. 

 Ook deze boomen groeiden flink; de aanplant had evenwel veel van 

 witte mieren te lijden. De plantwijdte bedroeg 6 meter. Na zes jaar 

 hadden de best ontwikkelde boomen eene hoogte van 5 meter bij een 

 stamomvang van + 25 cM. 



Het belangrijkste product van dezen boom is het hout, dat in 

 reusachtige afmetingen verkrijgbaar is en zeer geprezen wordt in de 

 oudere literatuur. Heyne meent, dat dit ten deele toegeschreven moet wor- 

 den aan de waardeering, die de ingevoerde, zoogenaamde kamferhouten 

 kisten vinden, die evenwel niet van Nederlandsch-Indisch kamferhout zijn 

 vervaardigd. Hij vergelijkt het hout met dat van de mèranti's {Shorea 

 spjc. div.). Ambtenaren der B.O.W. achten het voor buitenwerk niet 

 geschikt. Toch is er zeer veel vraag naar dit hout. Sedert 191 2 wordt 

 het in toenemende mate van Singkel uitgevoerd. 



Het hout van Dryobalanops heeft eene donkerroode kleur, is vrij 

 vast, doch splijt niettemin gemakkelijk, vooral in radiale richting. Het 

 vertoont talrijke mergstralen (ongeveer 6 per mM.) en smalle, tangen- 

 tiale banden, die bij nader onderzoek blijken te best 'an uitsecretiekanalcn, 

 waarvan er één tusschen elk paar mergstralen ligt. Deze secretiekanalen, 



