1016 



de Javaan „toeroes". Zelfs kan men bij deze soort een gedeelte van 

 een stengel in zijn geheel of overlangs gespleten horizontaal in den 

 grond leggen en met vochtige aarde bedekken („londjoran"). Wanneer 

 de knoppen uitgeloopen zijn, snijdt men de geledingen door, om de 

 jonge planten te scheiden. 



Bij Dendrocalamus fiabellifer zou men ook de zijtakken („tjarang") 

 van den bovenaardschen stengel als plantmateriaal kunnen bezigen, 

 hoewel in den regel „dangkels" gebruikt worden. Volgens Sollewijn 

 Gelpke wordt evenwel bij het planten van pring-ori (Bambusa Blumeana) 

 steeds gebruik gemaakt van gewone bovengrondsche stengelstukken, 

 die op 24 voet onderlingen afstand met eene geheele geleding in den 

 grond begraven worden. Men zorgt, dat de hoogste knoop niet vlak 

 bovenaan is, om ter bevordering van den groei in de bovenste, halve, 

 geleding steeds water te kunnen laten staan. Voor deze stekken ge- 

 bruikt men stengels, die, aan de buitenzijde van den stoel, het meest 

 aan den wind blootgesteld hebben gestaan. 



Na drie maanden loopen bij pring-ori reeds de kleine gedoomde 

 takjes uit ; na een jaar komen hierbij loten, die recht omhoog groeien, 

 en hierin van de gewone zijtakken verschillen. De ondergrondsche 

 knoppen verschijnen wederom een jaar later. Het tweede en derde 

 jaar levert pring-apoes nog slechts één of twee dunne stengels, het 

 vierde jaar 2 — 4, het vijfde 3 — 5 uitspruitsels en zoo steeds elk volgend 

 jaar dikkere en meerdere in getal. Men moet met kappen eenige jaren 

 wachten, daar anders de stoel niet gevuld raakt. Door vele Inlanders 

 worden in den aanvang van den regentijd alle dunne, korte zijtakjes 

 aan de stengels tot op een hoogte van + 2 M. weggekapt. Naar het 

 heet zou dit de uitstoeline van den wortelstok bevorderen. 



& 



Oogst. 



Wanneer men van jonge bamboestoelen de rijpe halmen wegkapt, 

 belet men de behoorlijke ontwikkeling van de plant; doet men dit bij 

 herhaling, dan bestaat er gevaar, dat zij geheel afsterft. Omtrent den 

 leeftijd, waarop voor het eerst geoogst kan worden, loopen de gegevens 

 uiteen : volgens Sollewijn Gelpke bij apoes, naar gelang van den 

 bodem, in het vijfde tot achtste jaar; volgens Koorders zou men van 

 apoes de halmen eerst kunnen kappen, die op 10 - 1 5 jarigen ouderdom 



