Boscliprod«eten. 



Rotan. 



Beschrijving en gebruik. 



Rotan („rotting", ten onrechte ook wel „Spaansch riet"), pandjalin 

 (Jav.), howè (soend.), noemt men de gedroogde stengels van een aantal 

 soorte'n van palmen, die zich door hunne klimmende levenswijze onder- 

 scheiden en die in hooge mate bijdragen tot het karakter van de 

 oerwouden van onzen Archipel. Slechts in de bosschen van het hoog- 

 gebergte zal men ze te vergeefs zoeken. 



De Rotanpalmen behooren tot de geslachten Korthalsia (19 spec), 

 Ceratolobus (2 spec), Plectocomia (6 spec.) en Calamus (inclusief 

 Daemonorops ± 200 species). Zondert men ééne West-Afrikaansche 

 soort van laatstgenoemd geslacht uit, dan vindt men deze geheele 

 groep slechts in Zuid-Oost-Azië en Australië, van de Zuidhelling van 

 het Himalaya-gebergte in het Westen, tot de Brisbane-rivier op Nieuw- 

 Holland in het Oosten, en Canton in het Noorden. Het vormenrijkst 

 en veelvuldigst komen zij evenwel voor op Malakka en de Groote 

 Soenda-eilanden. 



In West-Afrika en Amerika vindt men wel andere klimmende 

 palmen, doch geen dezer soorten komt als rotan in den handel. 



Deze palmlianen bezitten stengels, die bij eene dikte van l/g — 8 c.M. 

 enorme lengten kunnen bereiken. Treub mat een stengel van 240 meter, 

 en ongetwijfeld zullen in de oerwouden vele rotans voorkomen, die 

 dit exemplaar van 's Lands Plantentuin nog overtreffen. Veelvuldig 

 hebben zij van 50 — 100 meter lengte. De rotan bezit een wortelstok, 

 van waar uit in den regel talrijke spruiten omhoog gaan, zoodat zich 

 evenals bij de bamboe een „stoel" vormt, die tot honderd" stengels 

 kan leveren. Andere soorten vertoonen slechts één enkelen stam. 



Bij het geslacht Calamus zijn de stengels in den regel bedekt 

 met eene gladde, als vernis glanzende, sterk verkiczelde opperhuid. 



