Beiträge zur Litteralur der Sieben weisen Meister. Tb 



Admiratus rex astutum senis consilium cuppam illico impletam 

 ferventi glutine apponit foramini serratoque ostio discedit. Et ecce 

 fatalis illa dies quae neminem bonum malumve i) praeterit facientem 

 miserum patrem cum filio eadem nocte ad turrim adduxit remotoque 

 a Ibramine lapide intrat pater nihil de 2) praetensis laqueis suspicatus, 

 dumque festinat ut heri et nudius tertiiis in p.ivimentum salire incaii- 

 tus miser ut erat vestitns caiceatusque mento tenus insilit, statimque 

 vallatus glutine s) redditur immobilis ita quod *) nee inanum nee 

 pedem nee aliquod membrum movere posset, exeepta lingua, quae 

 tantum ab hac injuria libera remanserat. Ingemiscens igitur infelix 

 filium advocat, insinuat quibus laqueis teneatur ad-strietus, orat ut ei 

 cito antequam aliquis adveniat caput amputet et abscidat, ne forte 

 per caput cognitus aeternam ^) suo generi maculam inferrat et jac- 

 turam. At vero filius totis viribus patrem conatiir extrahere; cum 

 autem ß) laborem suum frustrari videret coepit anxiari 7) et baesitare «) 

 quid de duobus ageret. Hinc etenim borrebat suas in nece patris cruen- 

 tare manus, hinc vero metuebat per faciem patris deprehendi. Dum 

 ergo a nece eum retraberet amor, timor et necessitas urgebat, ne- 

 sciens quid utilius ad tempus ageret, caput patris cultro a) abscisum 

 fugiens asportavit »o). 



In crastinum autem rex summo diluculo mane surgens intravit 

 turrim cucurritque ad cuppam invenitque murum perforatum et to- 

 tam 11) illam bituminis superficiem infectam sanguine furemque adesse 

 suum sed 12) truncatum capite deprehensum. Festinans ergo ad suum 

 recurrit consiliarium, illum videlicet senem annuncians quidem captum 

 furem sed capite mutilatum. Quod cum audisset senex parum subri- 

 dens ait: „Miror bujus latronis astutiam. Quia enim nobilis erat nee 

 voluit genus suum perdere idcirco sibi a sosio caput amputari fecit, 

 unde et difficile mihi videtur te posse aut thesaurum recuperare aut 

 agnoscere isj furem". Tunc rex vehementer urgebat senem ut daret 

 consilium, non (inquit) de tbesauro perdito sed ut furem possit agno- 

 scere '*). Cui senex: „Fac illum abstractum de cuppa caudae equi for- 



') Aa malum i'elilt; a 7ie statt vc. — ^J Aa de felilt. — *<) IJ in (jludnc. — *) B ut. 

 — •') Aa aeterno. — *•) Aa autem fehlt. — '<) B anxiarc. — ^) Aa kaesitari. — 

 9) Aa ultimo. — *'') Aa fügen liifr iiiii/.ii, gleichsam als Anmerkung des Schreibers: Hie 

 deest (a est) quomodo sepelivit. — ' ') In A endet ein Blatt mit )iiurum und das nächste 

 fängt mit illum an; die ausgelassenen Worte feiilen natürlich auch in a. — '-) Aa el. — 

 '^) a coynosccre. --- '*} B ut tauiiimmodo de fine qiiis ea.set noscere posset. 



