Beiträge zur Litterntur der Sieben weisen Meister. 101 



nus vellet Ire extra terram jussit hortulano quod haheret magnam 

 curam de ea ac ipsam reete elevaret, etsi deberet incidere arborem 

 illam totam et omnes ramos ejus »), ut bene posset plantula illa elevari 

 et ita profectus est dominus ille. Cumque post longum tempus rever- 

 teretur statim ivit ad viridarium dictum, dictam plantulam inspecturus. 

 Invenit ipsam retortam et non rectam. Turbatus est valde dominus et 

 fecit hortulanum vocari dicens ei quare plantula foret torta, qui dixit 

 ei: Troptei- ramos pini'. Dixitque ei dominus: Nonne dixi tibi, 

 etsi deberes incidere omnes ramos immo totam arborem, facies quod 

 eleves plantulam rectam?' Jussitque quod rami pini inciderentur. Et 

 factum est ita. 



Sic eveniet tibi, imperator. Nam isti philosopbi tui intendunt tan- 

 tum ad elevandum filium quem dicis esse tuum (275*'^) quod te destru- 

 eret, et ipse erit dominus cum eis.« — „Certe" dixit imperator „ego 

 prius destruam eum et illos", jussitque filium mane ad suspendium 

 deduci. Et ecce mane alter pbilosoplius venit dicens et laciens sieut 

 primus. Ait naraque: „Imperator, si promiseritis non occidere filium 

 vestrum dicain vobis quid boni". Qui promisit, dixitque pbilosopbus : 



„Hippocras summus medicus quendam suum nepotem non minus medicus. 

 sapientem eo, immo valde probum et maxime expertum in facul- 

 tate medicinae babebat. Contigit tunc temporis quod filius cujusdam 

 regis infirmabatur graviter, ita quod a cunctis medicis desperatum est 

 de ejus vita. Consultum tuit regi ut mitteret ad sapientissimum Hippo- 

 cratem. Iveruntque nuncii ad Hippocratem et dixerunt sibi causam 

 adventus eorum. Hippocras autem dixit eis: 'Ego propter senectutem 

 et gravitatem, ut videtis, venire non possum, sed dabo vobis nepotem 

 meum, et si est bomo in mundo qui possit juvare s) filium regis, ipse 

 est.' Videntes autem nuncii regis quod Hippocras non poterat venire, 

 duxerunt ad regem nepotem ipsius. Qui videns filium regis, aegrum 

 respexit faciem regis et reginae et quaesivit a medicis de symptoma- 

 tibus et accidentibus quae supervenerant patienti novitque secundum 

 physiognomiam quod patiens erat spurius. Unde fecit sibi mane 

 ostendi urinas utriusque parentis et infirmi didicitque etiam per urinam 

 quod patiens non erat filius [regis]. Dixitque medicus: Ego volo 



1) eziandio s' eyli dovessc tayUarc lulle l' altre inante , •wührewi es später riclitig 

 heisst : non t'uvca io dctto ehe tue devessi tayliarc tutti H rami perch' ella andasse 

 rilla 7 — 2) Cod. juvari. 



