Beiträg^e zur Litteratur der Sieben weisen Meister. 113 



Surrexit miilier ab alia parte putei et plane domum intravit claiisitqiie 

 ostium et convocatis cum elamore magno vicinis dicebat: 'Videte qua 

 hora revertitur ad me iste adulter maritus mens.' Uxore autem non 

 aperiente marito, venerunt officiales euriae maritumque ceperunt et 

 ipsum fecerunt mane per civitatem fustigari. 



Videte ergo, domine imperator, qualia sunt opera mulieris. Non 

 ergo exaudiatis verba falsa vestrae uxoris". Audiens boc imperator 

 jussit filii sententiam relaxari i) et ad uxorem rediens, indignationem 

 sibi aliqualem plus solito ostendens, uxor multo plus ei indignans 

 nullum ei dixit proverbium nee subversionibus ut prius ei aliquo modo 

 fuerat adulata. Octavo autem die filius imperatoris locutus est custo- 

 dibus dicens eis: 'Ego vellem loqui domino imperatori.' Custodes au- 

 tem gavisi nimium ex eo quod dietus filius post adventum suum non 

 locutus fuerat cum festinantia ad imperatorem accesserunt dicentes 

 ei: „Domine, filius vester dixit nobis quod cupit vobis loqui." Impera- 

 tor autem exultans jussit eum ad se venire, Qui cum bumiliter et 

 reverenter salutans nudato capite, flexis genibus et manibus cancella- 

 tis dixit patri : „Domine imperator, audite me. Mirum est quod tanti 

 hominis prudentia ad petitionem unius nequissimae mulieris tantam 

 dignitatem maculare decernebat, scilicet ad perdendum injuste me 

 vestrum dilectissimum filium. Certe, pater, sie vobis evenisset sicut 

 accidit cuidam homini, qui propter invidiam, quia filius suus dicebat 

 super eum exaltari, projecit eum in mare." Dixitque imperator: „Die, 

 fili mi, qualiter fuit?" Respondit juvenis: „Libenter dicam. 



Quidam mercator habebat filium multum sapientem et moribus vaticiniüm. 

 subtiliter imbutum. Volens autem mercator cum suis mercimoniis mare 

 transire duxit secum dictum filium suum et cum per mare multo 

 tempore navigasset demum appropinquabat cuidam insulae. Et ante- 

 quam ad portum dictae insulae applicasset venerunt duae aves et se 

 in arborem (scilicet malum) navis posuerunt et multum duiciter de- 

 cantabant. Dixit mercator: 'Ego audivi quod quidam ita litterati sunt 

 quod intelligunt illud quod aves cantant.' Dixit filius patri: 'Nonne 

 intelligis illud?' Pater respondit: Non.' — 'Aves dicunt quod ego 

 adhuc tantum magnificabor in mundo quod habebis pro grato quod 

 aquam manibus meis poteris ministrare et mater mea tobaliam tenebit.' 

 Pater ex hoc indignatione motus dixit indignanter: 'Non videbis illam 



') Die folgenden Worte bis zum Schlüsse der Periode fehlen in AB. 



8* 



