Laurentii Vallae opuscula tria. 111 V*" 



II 



LAURENTII VALLENSIS 



DE PROFESSIONE RELIGIOSORUM. 



Solent in me, Baptista, vir praetorie, plerique mirari, uonnulli 

 etiam apud me quoque ipsum incessere, partim quod altas nimis in- 

 vadam arduasque materias, partim quod numquam non aliquem mihi 

 deligam ad reprehendendum. Quibus ego libens satisfacerem, si mihi 

 quod saepe *) suadent, aliquando *) persuaderent. Sed qui possum, 

 quod ad primam partem attinet, tenuiores sumere ad scribendum 

 materias? Neque enim tarn eas metimur suapte natura quam scri- 

 bentium facultate, ut pro modo ingeniorum vel grandes vel pusillae 

 plerumque iudicentur. Etenim per eadem immensi huius aeris spatia 

 spectamus aves ultro citroque commeanles, quasdam 2) quidem altum 

 iter et nubibus proximum tenentes, quasdam 2) vero aliquanto in- 

 ferius, alias autem non procul a terra, alias brevi volitatu iuter ar- 

 busta fruticesque contentas. Quod item in aquis contingit, ut haec 

 piscium genera litora ament, illa latebras etiam ac saxa, multa vasto 

 mari profundoque gaudeant. Quae omnia cum s) unum atque idem 

 elementum incolant, plurimum tarnen inter se differunt locorum di- 

 versitate, quia unumquodque ad eum locum, qui praecipue sibi aptus 

 est atque conveniens, se accommodat: ita ut quodque maxime validum 

 est, ita audacissime media ipsa elementi spatia j penetrat : quales in Fol. i v. 

 caelo aquilae, in mari balaenae. Eadem ratio materiarum est, quas 

 ad volatum, ut sie loquar, natatumque sibi humanuni ingenium surait. 

 Nulla enim earum tarn locuples est, quae non inops, si a tenui vena, 

 nulla rursus tarn inops, quae non locuples esse videatur, si ab uberi 



!) add. m. 2 2) q UO sdam C 3 ) add. m. 2 



