Laurentii Vallae opuscula tiia. III. 101 



qui sublimiter, eopiose, granditer loquitür, non continuo id omne 



debere materiae, nee qui ieiune, exiliter, humiliter scribit, hoc a ma- 



teriae ariditate mutuari, j cum plus huius rei causae positum sit in eo Fol. 2 v. 



qui scribit, quam in eo quod scribitur. Quare qualis sit haec materia 



et quo modo a me scribatur, ex aliorum poterit comparatione 



cognosci. 



Redeo nunc ad alteram partem, quod mihi semper aliquem deligo 

 ad reprehendendum. De qua re nuper ad amicissimum mihi Serram 

 scripsi apologetica epistola longa sane et uberi. Qui autem hie re- 

 sponsum a me exspeetant 9 ), sie habeant, et consuesse me et con- 

 sueturum posthac magis ut stilum ita opiniones veterum sequi tarn 

 graecorum quam latinorum et more illorum libere loqui. Et alioquin 

 non modo mea sponte sed aliorum quoque consiliis ad haec scribenda 

 et ad te Baptista mittenda induetus sum, ut ex hoc ipso libello co- 

 gnosces. In quem retuli disputationem mihi proxime habitam cum 

 fratre quodam, cuius nomen reticere satius visum est, homine docto 

 inprimis et cum in philosophia tum in theologia magnos progressus 

 habente. Hie enim superioribus diebus cum in basilica foro iunctaNanatio. 

 complures docti circulo facto staremus, pro familiaritate, quae illi no- 

 biscum omnibus erat, ad coetum nostrum colloquiumque se contulit, 

 salutationeque data et aeeepta in orbem nostrum reeeptus est. Loque- 

 bamur autem de coniuratione, quae patefaeta eodem die fuerat, qui 

 fuit priilie nonas Iaimarias, eratque nonnulla inter nos de hac re con- 

 troversia, quod duobus antea diebus lupi duo intra moenia deprehensi 

 fuissent tandemque cum diu per urbem diffugissent a populo con- 

 fecti, j quaerebamusque, numquid hoc coniurationem faetam eamque Fol. 3 r. 

 patefactum iri portenderet. Hie Paulus Corbio, ego vero, inquit, id an 

 portentum sit neseio, hoc autem quis neget, monstrum portentumque 

 esse aliquot sacerdotes interfuisse conspirationi atque adeo praefuisse: 

 quippe in horum manibus conspiratores iurauerunt. Tunc ego, o, in- 

 quam, portentum, monstrum atque prodigium, sacratas manus quem- 

 quam in tarn exsecrabile facinus transcribere, fidem perfidiae, religionem 

 irreligioni, iusiurandum periurio esse et divina atque humana pro con- 

 temptu atque ludibrio haberi. Tum frater, qui se ad responsiouem 

 quaestionis aptabat, quemadmoduin exliabitu corporis dabatur iutelligi, 

 paulisper sese continuit. Atque iteram Paulus, sive ut hominem agi- 



9 ) speetant C 



