Laurentii Vallae opuscula tria. III- 11/ 



sermo vester, 'est, esf ; non, non . Qnod tnitem abundantius est 

 his, a mähest. Et Iacobus*") frater domini, eius verborum memor, 

 inquit: Ante omnia, fratres, nolite inrare neque per caelum neqne 

 per terram neque per aliquod quodcunque iuramentum. Sit autem 

 sermo vester 'est, est-, 'non, non , ne sub indicium incidatis. 

 magnam vim iurisiurandi vestri, quod a deo ipso fieri vetatur. Et 

 postea dices propter hanc causam magis vos mereri, plus vobis 

 remunerationis deberi, plura vos deo offerre quam ceteros: qui quo- 

 modo cum deo agendum et cum quanta veneratione nescitis. Ego 

 ita sentio, si quis verbi gratia voveat se vestimenta decem pau- 

 peribus daturum, si filius incolumis redeat, non posse ne eodem 

 quidem borae momento votum revocare: quod intelligitur per verba 

 illa dei* 7 ), quae statim obnoxium voto hominem faciünt, simul ac 

 verba voti nuneupaverit, nee revocationi locum relinquunt. Non 

 dico, ut quidam aiunt, etiam filio non revertente, dari tarnen debere 

 vestimenta: nam numquam danda sunt nisi post tempus reversionis 

 filii. Dico Ulla* 8 ) alia causa non posse revocari. Nam quae iniquijtas Fol.H r. 

 est, ut, si nihil abs te aeeepi nee tu aliquid mea causa fecisti, non 

 possim revocare promissionem? nisi quia cum deo sanete, pie et 

 cum timore agendum est. Quod vos non faeitis, qui primam pro- 

 missionem non putatis sufficere, nisi iusiurandum accedat. 



Frater. Die quaeso, sine voto, sine iuramento professionem 

 nobis faciendam putas? 



Laurentius. Quidni? 



Frater. Et eam validam fore? 



Laurentius. Nonne tute validam esse dicebas, sed iuramento 

 reddi validiorem? 



Frater. Recte loqueris. Sed quis professionem hanc duceret? 



Laurentius. Hoc factum est prava consuetudine. 



Frater. Nonne inquit Paulus*») non tantum coram deo sed 

 etiam coram Omnibus hominibus? Dandum ergo erit aliquid etiam 

 opinioni hominum. 



*«) Epist. Iac. 5, 12. *?) S. f. 12 r. *8) nulla C. 



* 9 ) Ep. ad Rom. 12, 17 providentes bona non tantum coram deo, aed etiam 

 coram omnibus hominibus. II Cor. 8. 21 providemus enim bona non so/um 

 coram deo, sed etiam coram hominibus. Über letztere Stelle cf. Coli. N. T. 

 p. 873. 



