126 Vahlen 



Quod de ecclesia, idem de privatis singulisque dieendum est, maxime 

 pro qualitate personae. Non debeo dilargiri omnia, ne mihi desit, desit 

 inquam ad vitae necessitates, non ad voluptates atque delicias. Tu 

 quoque non omnia dilargitus es, cui est. unde vivas. Non debeo dilar- 

 giri omnia, quia miles sum et pro religione, pro ecclesia, pro te quo- 

 que, frater ac monache, in acie sto, nee minus spero me deo gratum 

 facere quam tu facis. Non debeo dilargiri omnia, ne impius sim. Quid 

 enim. si mihi parentes senes atque aegroti sint, faeultates meas egenis 

 distribuam, an eo impensius laborabo, quo miserabilibus senibus sump- 

 tus facultatesque suppeditem? Eadem ratio est uxoris et liberorum. 

 Ex quo illud colligitur, nefarie me esse facturum, si in huiusmodi 

 condicione parentum profilear, meritoque illud elogium Pauli 80 ) in me 

 cadere : Qui nou habet curam suorum praesertim domesticorum, 

 fidem negavit et est infideli deterior. Finge igitur me illura esse. 

 quem cura huiusmodi parentum quaestui cogat operam dare : num- 

 quid te ero inferior? an superior hoc ipso quod sum futurus meinet 

 peior, si regulam tuam non scientia dei sed aemulatione profitear? 

 Fol. 19 r. Certe Paulus ille, qui de se ait 81 ), an experi mentum eins quaeritis, 

 qui in me loquitur Christus, manibus suis laborabat, quaestum sump- 

 tumque faciebat 83 ), non ut vos, qui peeuniam tamquam ignem contin- 

 gere non vultis. Multae quoque aliae enumerari causae possunt, quam- 

 obrem omnia danda non sint, licet omnia dat, qui se ipsum dat. Sed 

 fac me euneta distribuere in pauperes deoque polliceri me numquam 

 possessurum opes pauperemque perpetuo esse victurum, numquid mo- 

 nachus fraterve, id est numquid professionis alieuius ero? 

 Frater. Non eris sed tamquam monachus aut frater. 



Laurentius. Quid sibi vult istnd tamquam monachus aut frater? 

 Ille a singularitate, hie a consortio dictus est. Ego vero neque huic 

 neque illi sum similis, immo quod ad paupertatem pertinet super om- 

 nes fratres et monachos. Sed non est ut deo pollicear totius vitae 

 paupertatem. 'Sufficit diei malitia sua' 83). Unde scio, quid mihi cras 

 eventurum sit, quid me facere, quid me pati oporteat? Satis abunde- 

 que est hoc modo polliceri : polliceor tibi deus caeli et terrae me 

 victurum quam sanetissime potero : tu adiuva propositum meum. 



80 ) I Tim. 5. 8. si) II Cor. 13, 3. 82) Act. ap. 18, 3. 20, 34. I Cor. 4, 

 12. I Thess. 2, 9. II Thess. 3, 8. «s) Ev. Matth. (5, 34. 



