Laurentii Vallae opuscula tria. 111. 1 tc»5 



sed ab altero palam exigit poenam. Equidem ut sentio,viri Äthenienses, 

 ex multis quae quis afferre potest pro Ctesiphonte hoc ante omnia 

 iure expostulet: quid tibi cum isto, Aeschines? cur non ipsi inter 

 nos inimicitiarum iura persequimur? Nam cum inimico pugnare 

 nolle. sed pro illo alium quaerere quem laedas, summa perversitas 

 est. Ex quo satis signi est, viri Äthenienses, cetera quoque, 

 | quae obiecta sunt, nee iure nee vere fuisse obieeta. Sed excutiam Fol. s r - 

 singula et potissimum quae de pace et legatione calumniatur, cri- 

 mina sua in me refundens, quae ipse una cum Philocrate com- 

 misit. Operae pretium tarnen est, viri Äthenienses, quonam modo 

 res ea tempestate se haberent, in memoriam vobis redigere, ut 

 omnia ex ipsa temporum condicione consideretis. 



ßello quod inter Phocenses atque Thebanos ortum est, neque 

 id mea opera, quippe qui nondum ad rem publicam accessissem, 

 primum vos ea mente eratis, ut pro Phocensium quidem salute vota 

 faceretis, Thebanis autem quamlibet cladem imprecaremini, non ab 

 re nee praeter rationem illis infensi, quod videlicet victoria in Leuctris 

 parta intemperanter abuterentur. Deinde Peloponnesus omnis sedi- 

 tionibus intestinis laborabat, tum nee ii, qui infesto in Lacedaemonios 

 animo erant, ad opprimendos eos vires habebant, nee qui prius 

 illorum studiis optimates in civitatibus suis fuerant, tunc prineipatum 

 optinebant, sed et hi ipsi et reliqui Graeciae populi impliciti simul- 

 tatibus, odiis, factionibus erant. Quae quidem Philippus intelligens — 

 neque enim erant obscura — per suos quamque civitatem proditores 

 peeunia sollicitabat et causas passim discordiarum ferebats), ipsos 

 inter se committens. Atque ita quibus ex rebus illi male sibi con- 

 sulebant, ex iis ipse instruebatur contra omnes proficiebatque. 

 Ut vero Thebanis diuturno hello affectis, tunc tumidis nunc abiectis, 

 constabat opem nostram necessario imploratum iri , hoc ipsum 

 metuens Philippus, ne scilicet hae civitates societatem ; inirent, nobis Fol. ä v. 

 quidem pacem, Thebanis vero subsidium spondet. Quae igitur illi 

 res affuit, ut vos prope dixerim scientes prudentesque deeeperit? 

 Profecto ceterorum Graecorum sive malitiam*) .... sive utrumque 

 dicere oportet, qui vos difficili longoque oecupatos hello eoque pro 



3 ) serebat? 



*) In der Handschrift keine Lücke, doch fehlt augenscheinlich sive inscitiam 

 oder ignoranüam. 



