200 



AI II s s II f i a 



jirliorilms alfior oroscere consiicvit : ry|)ressus in miivcrsis arl)orilnis 

 iVairantior diilrodiricm filii ikiIh's iiiniiit: piiiiis vcro, (|ii;i(' rmiltos 

 mu'lcos ijeiiorat. ilona siiiriliis saiicli praedicat. Reversus Setli pro- M 

 sporo (Mirsii M-iiitad palrciii: cum pad-i nmiiia, qiiae videral et ali 

 aiitrido andicral, recitart'l, gavisiis i)ater risil et semel in vila sua 

 laefatiis est. Ita laetifieatiis Adam elamavit ad doiniiuini diceiis: 

 SiilHeil milii. doniiiic, fülle aiiimam iiieain. Oliiil autem Adam infra 

 tridiiiim, sieut ab aiigelo dictum est; sepelivit eiiin autem Selli. filius 

 ejus, iu valle Ehrnn. et grana jam dieta suhtiis liiiguam iu os ejus 

 (leposuit, ex quibus Ires virgulae iu brevi suiTCxerunt ulnae unius 

 loMiiiludiuem habentes. Steteruut iu ore usque ad Noe, a Noe vero 

 us(|ue ad Abraiiam, usque ad Moiseu uunquam eresceiites et nuuquam 

 vuiditateni amittentes. Cumque Moises propheta praeceplo domiui 

 pi.puliim isi-aelitieuui ex Egypto de Servitute Phai-aouis traus uiare 

 nihniui educeret, dimerso Pliaraone cum exercitu suo, veuit in 

 vallem Ebron, cumque Moises castra lecisset, populo recreato ap- 

 parueruut ei tres virgulae, quae in ore stabaut Adae. Accipiens ergo 

 illas in timore domini spiritii prophetico clamabat: Vere istae tres 

 virgulae trinitatem sanctam figurant. Cum illas extraheret Moises 

 de ore Adae, ex fragrantia totum replevit locum ita, ut astantcs 

 crediderunt se esse in terram promissionis translatos. Tali indicio 

 inductus Moises panno mundissimo eas involvit et pro sanctuario, 

 quamdiu in deserto, videlicet quadraginta duorum annorum spatio 

 secum tulit. Cumque aliquis de exercitu a serpentihus percussus est 

 sive ceteris vermibus, venerunt ad Moisen et deosculantes virgulas 

 sanabaiitur. Contingit autem, quod filii Israhel mumurare[n]t contra 

 Deum et Moisen in ira; locutus est Moises ita dicens: Audhe, rebel- 

 les et increduli, numquid poterimus vobis aquam de hac petra ejicere? 

 et percussit. 



Si conirontino le indicazioni delle tre specie di alberi e le 

 spiegazioni cbe se ne adducono. 



II Padre e simboleggiato dal cedro, il piii alto degli alberi. Cosi 

 dapertutto. 



II Figliuolo dal cipresso, il cui odore e dolcissimo. Cosi 

 dapertutto; il Van-Präet solo dice che il cipresso e V embleme des 

 suuffratices et de la douleur. (Ha veramente cosi il ms. ?) 



